Política

[riazoj]

Gemini e Claude non opinan o mesmo (que manda carallo que haxa que buscar ter a razón en base ao que di unha IA eh )

Spoiler:

Buscar tener razón? No me defraudes, hombre, si ni siquiera he debatido... pero creo que ha quedado claro cuánto de risible tiene lo del "canon universal".

El fascismo italiano va en evolución constante en algunos aspectos porque de inicio es una batiburillo de violéncia y anticomunismo sin más fundamento. Cuando Mussolini ya ha incorporado a gran parte del conservadurismo y firma el concordato con el papa y apela al cristianismo que es eso si no tradicionalismo?

Por no hablar de la referencia constante al pasado romano.

Yo creo que es casi casi al revés, precisamente porque el conservadurismo desconfía de su movimiento - él se había manifestado en sus inicios abiertamente anticlerical y anticristiano - tiene que avenirse al concordato y resolver la cuestión de Roma, en plan "aceptamos pulpo, reconocemos la aportación de la tradición cristiana a la civilitá italiana y declaramos al cristianismo integrable en el stato fascista". (que luego en verdad no lo fue tanto, de nuevo fue un interés mutuo puntual, pero eso ya es otra historia.)

Vamos a ver, ¿estamos de coña? Karl Popper de izquierdas??

Karl Popper es como Aznar. Liberal, amante de la democracia y de la separación de poderes con un libre mercado que regule los precios. Es un Socialdemócrata de centro derecha. Tipo Suárez de UCD.
No es un opinión es un hecho que se deduce de leerlo.

Precisamente porque lo he leído me revuelvo si alguien escribe que era muy de derechas. Tú lo dices, socialdemócrata.

Entiendo que en este foro haya 3 o 4 elementos que puedan defender, y me creo que estén convencidos, que la socialdemocracia es "muy de derechas". Ya que el resto tengamos que comulgar con ruedas de molino, perdona pero no.
Por cierto que yo sepa Suárez fue falangista hasta 1976/77, no lo veo socialdemocratizandose en 2 años. O lo disimuló muy bien.

Pues ya ves, estamos de acuerdo.
Suárez era falangista, me da igual. UCD era un partido de derechas centro. A los falangistas les gustaba mucho el Estado igual que a los socialdemócratas. Tampoco hay tanta diferencia, si lo piensas bien. También Felipe González era fan de Carl Marx, pero como presidente se comportaba como un auténtico demócrata liberal!.

[Dabicito]

De hecho dimitió, hasta que los demás aceptaron la renuncia al marxismo.

[riazoj]

Me equivoqué era a Gramsci a quien admiraba, sobre todo Alfonso Guerra. Sin embargo para lo que quiero decir, es lo mismo.

[roped]

Vamos a ver, ¿estamos de coña? Karl Popper de izquierdas??

Karl Popper es como Aznar. Liberal, amante de la democracia y de la separación de poderes con un libre mercado que regule los precios. Es un Socialdemócrata de centro derecha. Tipo Suárez de UCD.
No es un opinión es un hecho que se deduce de leerlo.

Non te pases, Karl Popper foi un tipo moi de dereitas, pero respectable, ademais era un tipo culto e moi listo, a diferencia de Aznar, que so foi un criminal de guerra e un ladrón.

En España non hai moita tradición verdadeiramente liberal, na miña opinión o personaxe español máis semellante a Popper é o coruñés Salvador de Madariaga, un tipo cunha bio impresionante e que é totalmente descoñecido, non o reivindica nin cristo, demasiado facha para as esquerdas, demasiado progre para as dereitas. O tipo ademais traballou man a man co propio Popper.

Socialdemocrata non é unha etiqueta axeitada para Popper, eu falaría como moitisimo de socioliberal, pero creo que lle acae mellor o carteliño de liberal clásico, ou mesmo protoneoliberal, dependendo da etapa e de que materia falemos, sempre hai que encasillalo dentro das coordenadas liberais, que é unha ideoloxía netamente de dereitas, algo moi evidente, salvo para os propios liberais europeos, sobre todo os 4 que hai en España, coitados, teñen tanto complexo.

A socialdemocracia defende promover maior equidade económica e igualdade social, sen poñer en cuestión o capitalismo, isto implica poñer en marcha un Estado de benestar mediante unha fiscalidade que garanta a redistribución da riqueza, e certa regulación e planificación da economía. Karl Popper estaba en contra de todo iso, el defendía que o benestar da cidadanía sería proporcionada pola liberdade mercado, sería a man invisible a que protexería a cidadanía, non o Estado, polo tanto a etiqueta de socialdemócrata é totalmente desacertada para situar ideoloxicamente a Popper.

Gemini e Claude non opinan o mesmo (que manda carallo que haxa que buscar ter a razón en base ao que di unha IA eh )

Spoiler:

Buscar tener razón? No me defraudes, hombre, si ni siquiera he debatido... pero creo que ha quedado claro cuánto de risible tiene lo del "canon universal".

Vamos a ver, ¿estamos de coña? Karl Popper de izquierdas??

Karl Popper es como Aznar. Liberal, amante de la democracia y de la separación de poderes con un libre mercado que regule los precios. Es un Socialdemócrata de centro derecha. Tipo Suárez de UCD.
No es un opinión es un hecho que se deduce de leerlo.

Precisamente porque lo he leído me revuelvo si alguien escribe que era muy de derechas. Tú lo dices, socialdemócrata.

Entiendo que en este foro haya 3 o 4 elementos que puedan defender, y me creo que estén convencidos, que la socialdemocracia es "muy de derechas". Ya que el resto tengamos que comulgar con ruedas de molino, perdona pero no.
Por cierto que yo sepa Suárez fue falangista hasta 1976/77, no lo veo socialdemocratizandose en 2 años. O lo disimuló muy bien.

Non sei o que é máis risible, se apoiarse nun baremo da IA para catalogar a Popper sen aportar a menor razón, ou catalogalo sen aportar a menor razón como socialdemocrata, mi madriña que nivel.

El fascismo italiano va en evolución constante en algunos aspectos porque de inicio es una batiburillo de violéncia y anticomunismo sin más fundamento. Cuando Mussolini ya ha incorporado a gran parte del conservadurismo y firma el concordato con el papa y apela al cristianismo que es eso si no tradicionalismo?

Por no hablar de la referencia constante al pasado romano.

Mussolini nunca dejó de hacer política social de izquierdas. Franco igual, toda esa gente inició las políticas sociales que hoy conocemos, a nivel de pensiones,.seguridad social, etc. absolutamente jacobinas y centralizadas, que hoy se ven de maravilla pero nos va a costar caro.

.En la.Republica todavía había mutuas,.obreros que pagaban sus sindicatos, seguros y se asociaban. En Galicia el movimiento agrarista se financió de forma privada, mediante crédito. No hubo nadie que planificara nada.

Finalmente Roma no es la tradición en Italia y ni mucho menos en Alemania. Es un invento,igual que el idioma griego con la independencia de Grecia,.cosa que nunca existió.

Il Duce, el Caudillo, el Zar, el Fuhrer, todos "césares", todo mentira.

Es más, Roma no era tradición en el Renacimiento, cuando se denostó la luego llamada Edad Media y se empezaron a imitar las estatuas que estaban desenterrando.

La tradición italiana no existe en tanto en cuanto Italia tampoco existía. Hicieron como el.resto,.unificar un idioma e inventar una tradición. La tradición, si la hay, es el cristianismo, el campo y la ciudad, la microestructura (en Galicia las parroquias) el idioma, cuando no fue eliminado, etc.

Lo de Roma.es tan anacrónico (o más) que decir que la tradición española son los almorávides. Por supuesto se fueron a algo más épico, a Numancia y a la invención de la Reconquista,

Descoñezo as políticas sociais do réxime de Mussolini, pero o que afirmas do Franquismo é directamente mentira.

Non pode haber unha política verdadeiramente social cando deixas fora do sistema a unha parte desa sociedade por motivos ideolóxicos ou de simple vinganza, dar paguitas e certos dereitos a algúns membros do bando vencedor, deixando abandonados , cando non puteados, exiliados ou directamente mortos nas cunetas a unha parte significativa da sociedade, non se pode definir como política social.

En España non houbo un verdadeiro sistema de prestacións sociais equitativo e universal ata que se afianzou o réxime do 78.

Repartir o botín entre afíns non é unha política socialista.



Pero que me estás contando?, a pegada de Roma non existe na Italia fascista, é máis non existe en todo occidente?, os que catean dereito romano non están dacordo, o propio cristianismo que ti presentas como tradición da boa, é en gran parte unha invención de Roma.

A influencia, inspiración, ou como queiras chamarlle que exerceu Roma sobre os fascistas italianos é incuestionable, tanto que ata ten nome, chámase romanità, un proxecto propagandístico que defende que a Italia fascista era herdeira directa da grandeza da antiga Roma, dá igual que fose mentira, e que todo fose un invento, é a idea que se quería transmitir, e fixérono do mesmo xeito que o Franquismo exaltaba a Reconquista e os Reis Católicos para promocionar o seu proxecto, pese a que España en esas épocas non existía.

O fascismo italiano utilizou a historia e a cultura romana para construír unha nova identidade nacional, precisamente porque Italia é unha nación política , un Estado, que carece dunha longa historia común por nacer no XIX, tiveron que remontarse ao Imperio Romano para atopar momentos gloriosos dunha Italia unida, aínda que non fose Italia e fose unida a base de hostias. Mussolini presentaba a Italia fascista como continuadora da antiga Roma, asociándoa con valores como o poder, a unidade, a disciplina, a grandeza e o imperialismo, todo moi masculino, a J. Peterson encantaríalle. De feito a “Marcha sobre Roma”, á chegada fascista ao poder en 1922, ten unha clara conexión simbólica con Xulio César, un ditador que pon orde nunha República decadente e que é aclamado polo pobo alá por onde vai.

A romanità foi un elemento fundamental da propaganda fascista e apareceu na arquitectura, na escultura, na pintura, nos estudos sobre a Antigüidade e na cultura en xeral, en todo, a diferencia da arte dos pijos Futuristas, que era consumida polas elites fascistas en petit comité. A pobo dábanlle romanada, mentres que as elites das elites gozaban con pinturas de trens en marcha mesturando o cubismo e o raionismo, con 20 anos de retraso, os fachas son lentos, aínda que sexan elite.


Nos primeiros anos do fascismo, a igrexa católica mantívose bastante distante da interpretación fascista da antiga Roma, como é lóxico priorizaba á Roma cristiá fronte á Roma pagá, non lle molaba a idea de que a Roma pagá fose unha preparación natural para o cristianismo e, posteriormente, para a Roma fascista.

Pero a medida que o réxime de Mussolini se facía máis autoritario e poderoso, e utilizaba cada vez máis a Antigüidade romana como propaganda, a igrexa tragou. Tralos Pactos de Letrán de 1929 normalizaron as relacións entre a Igrexa católica e o Estado fascista, a propia igrexa aceptou a idea dunha continuidade entre a Roma pagá, a Roma cristiá e a Roma fascista, utilizaba esta visión da romanidade para opoñerse, timidamente, ao nazismo, que era considerado unha ameaza pola súa concepción anticristiá. A civilización romana e cristiá representaba un universalismo, fascista, que freaba ao nacionalismo racial e pagá nazi.

Nos 30 o fascismo organizou unha gran exposición en Roma, a Mostra Augustea della Romanità, destinada a presentar a historia de Roma como unha continuidade que culminaba na Italia de Mussolini. Membros da igrexa presentaron ao emperador romano como unha especie de precursor do Duce.



En definitiva, o fascismo intentou apropiarse do pasado romano para lexitimar o seu poder, presentábase como unha revisión contemporánea do Imperio Romano, iso non é un tradicionalismo popular, é unha invención, pero é unha invención totalmente reaccionaria que mira cara o pasado, porque o presente é demasiado moderno e decadente. A Igrexa católica, que si é tradición popular, oscilou entre a resistencia, a adaptación e a colaboración con esa interpretación, en ningún caso o fascismo foi vangarda, foi tradicionalismo que mesturou moi habilmente unha reinterpretación da tradición pagá e o cristianismo, puro conservadurismo en vea.

[riazoj]

Socialdemócrata, Socioliberal e a mesma historia. Os dous queren un Estado que interveña na economía e comportamento dos cidadáns, en maior ou menor medida. Os socialdemócratas tenden a ser monetaristas e os outros Austriacos. Dous modelos económicos contrapostos. Un baseado na idea de que os cartos son Débeda e os outros na idea de que son un intercambio simbólico. Tanto socioliberais como socialdemócratas comparten os modelos de democracia liberal estilo ISRAEL!!!!. Xa sabes, liberdade sexual, liberdade de prensa, vicio, consumo, etc etc. Para mín Podemos e P.P, se parecen máis do que se diferencian. Pero o Partido Comunista China e Podemos se diferencian máis entre eles que o que se diferncia Podemos do P.P. Lóxicamente en Podemos xamais o recoñecerán. E como se te ocurra insinuar que comparten moito co modelo democrático de Israel, insultante. A politica e pura contradicción, por iso calquera pode chegar a ser un Nazi. Ti tamén poderías selo se che cadrara. E non por iso serías nin mellor, nin peor persoa.

[roped]

Socialdemócrata, Socioliberal e a mesma historia. Os dous queren un Estado que interveña na economía e comportamento dos cidadáns, en maior ou menor medida. Os socialdemócratas tenden a ser monetaristas e os outros Austriacos. Dous modelos económicos contrapostos. Un baseado na idea de que os cartos son Débeda e os outros na idea de que son un intercambio simbólico. Tanto socioliberais como socialdemócratas comparten os modelos de democracia liberal estilo ISRAEL!!!!. Xa sabes, liberdade sexual, liberdade de prensa, vicio, consumo, etc etc. Para mín Podemos e P.P, se parecen máis do que se diferencian. Pero o Partido Comunista China e Podemos se diferencian máis entre eles que o que se diferncia Podemos do P.P. Lóxicamente en Podemos xamais o recoñecerán. E como se te ocurra insinuar que comparten moito co modelo democrático de Israel, insultante. A politica e pura contradicción, por iso calquera pode chegar a ser un Nazi. Ti tamén poderías selo se che cadrara. E non por iso serías nin mellor, nin peor persoa.

Non é certo, non son a mesma historia , nin por asomo.

Os socioliberais non queren que o Estado interveña na economía, os socioliberais queren que o Estado funcione como un árbitro que garanta que a loita polos beneficios entre os diferentes axentes que actúan no libre mercado, non salpique a xente e o medio ambiente, evitar que sufran ( máis da conta).

Os socialdemocratas si defenden a intervención e planificación da economía, sen poñer en cuestión as bases fundamentais do capitalismo.

Os socialdemócratas defenden que ademais das empresas privadas, haxa unha empresa pública de electricidade, como fai Podemos ou o BNG, os socioliberais non queren esa empresa pública, entenden que é mellor que haxa competencia entre empresas exclusivamente privadas, pero están dispostos a paliar os problemas de abastecemento das clases máis humildes mediante a posta en marcha dun bono social, iso é o que fai o PSOE.

Os liberais defenden que so haxa empresas privadas, e renuncia as axudas sociais porque as entende como un lastre que retrasa a innovación e limita a verdadeira competencia, en todo caso reducirán, un pouco, a carga fiscal, iso é o que defenden PP e VOX.

O que eu faría, prohibiría que as grandes empresas privadas tivesen presenza no sector enerxético, crearía moitas empresas públicas de ámbito autonómico e fomentaría as cooperativas privadas comarcais de produtores de enerxía.

Non comparto esa división entre " monetaristas " e austríacos, para empezar todos os economistas son monetaristas, xa que todos eles teñen a súa propia versión de como a moeda, o diñeiro, afecta a economía, pero se aceptamos que os monetaristas son soamente aqueles economistas que cren que a política monetaria pode ter efectos sobre a produción e os prezos, non hai ninguén máis monetarista que Friedman no último século, e ese señor liderou a Escola de Chicago, que non deixa de ser herdeira, cas súas diferencias, dos austríacos, e que en nada influíron nos socialdemócratas, máis ben influíron en USA e nos seus experimentos como o desastre de Chile.

Un economista socialdemocrata actual pode ser Thomas Piketty, este defende aplicar o rigor fiscal, subindo impostos aos ricos basicamente, a seguir apostando no casino da débeda.

https://elpais.com/economia/2020-10-10/ ... -toda.html

No plano puramente económico Podemos asemellase moito máis ao PCCh que ao PP.

Non poden compartir o modelo democrático de Israel porque Israel non é unha democracia, é unha teocracia que fai eleccións e que segrega a súa poboación en base a relixión e a etnia.


Calquera de nos é susceptible de acadar un nivel de descomposición emocional que nos empuxe a violencia, pero de aí a ser nazi hai moito treito, dicir iso so serve de xustificación dos nazis e da súa ideoloxía de merda, todos podemos ser violentos, pero non todos imos gozar exercendo esa violencia, nin imos presumir de ser violentos a diferencia dos nazis.

[riazoj]

Roped, vas tan rápido que mesturas conceptos económicos e patinas na xeopolítica real. Para empezar, o monetarismo de Friedman e a Escola Austríaca son inimigos íntimos, xa que os austríacos querían abolir os Bancos Centrais e Friedman non; ademais, a socialdemocracia historicamente non usa o monetarismo, senón o keynesianismo de gastar en época de crise. Por outra banda, dicir que Podemos se parece economicamente ao PCCh de China máis que ao PP é unha esaxeración enorme, xa que Podemos defende o capitalismo regulado e a democracia liberal europea, mentres que o PCCh controla un capitalismo de Estado autoritario sen dereito a folga nin propiedade privada da terra(En China, Irene xamais podería ter ese casoplon que ten, ou si, pero sería porque o partido llo concedería). Tampouco se sostén que o PP e VOX renuncien ás axudas sociais, xa que na realidade de goberno manteñen o groso do Estado do benestar e xestionan subvencións ou bonos sociais continuamente. Finalmente, erras ao reducir o nazismo a "gozar coa violencia" coma se fose cousa de catro psicópatas, cando o perigo real que explicou Hannah Arendt coa "banalidade do mal" é que millóns de cidadáns comúns e respectables cooperaron co horror por pura presión social, propaganda e conformismo en momentos de crise extrema

[roped]

Roped, vas tan rápido que mesturas conceptos económicos e patinas na xeopolítica real. Para empezar, o monetarismo de Friedman e a Escola Austríaca son inimigos íntimos, xa que os austríacos querían abolir os Bancos Centrais e Friedman non; ademais, a socialdemocracia historicamente non usa o monetarismo, senón o keynesianismo de gastar en época de crise. Por outra banda, dicir que Podemos se parece economicamente ao PCCh de China máis que ao PP é unha esaxeración enorme, xa que Podemos defende o capitalismo regulado e a democracia liberal europea, mentres que o PCCh controla un capitalismo de Estado autoritario sen dereito a folga nin propiedade privada da terra(En China, Irene xamais podería ter ese casoplon que ten, ou si, pero sería porque o partido llo concedería). Tampouco se sostén que o PP e VOX renuncien ás axudas sociais, xa que na realidade de goberno manteñen o groso do Estado do benestar e xestionan subvencións ou bonos sociais continuamente. Finalmente, erras ao reducir o nazismo a "gozar coa violencia" coma se fose cousa de catro psicópatas, cando o perigo real que explicou Hannah Arendt coa "banalidade do mal" é que millóns de cidadáns comúns e respectables cooperaron co horror por pura presión social, propaganda e conformismo en momentos de crise extrema

Mises non quería abolir os Bancos Centrais, como moito pretendía limitar a súa capacidade para crear crédito de maneira artificial, e era moi crítico coa expansión monetaria, por certo eu en iso doulle a razón.

En todo caso quen se quere cargar os bancos centrais, polo menos a nivel teórico, logo xa tal, aí esta Milei como proba vivinte, son os flipaditos da bandeira amarela e negra ca serpe, os anarcocapitalistas, liberatarios... que teñen en Rothbard o seu gurú, que se foi austríaco ao principio da súa carreira, eu diría que pasou de fase creando a súa propia escola co paso dos anos.

A E. Austríaca e a E. de Chicago non son xemelgas, pero si son irmáns, teñen moito máis cousas en común que diferencias, ambas pertencen á tradición do liberalismo económico e defenden a liberdade de mercado por encima de todo, ao mesmo tempo que limitan a intervención estatal ao mínimo do mínimo, é dicir a que entre todos lle paguemos a súa propia seguridade, policía , exercito, xuíces e pouco máis, uns listos.


Fai dúas mensaxe escribiches " Os socialdemócratas tenden a ser monetaristas", e agora disme "a socialdemocracia historicamente non usa o monetarismo, senón o keynesianismo", aclárate machiño.

Do resto vou pasar, case mellor centrámonos so no plano económico.

[Dabicito]

Vamos a ver, ¿estamos de coña? Karl Popper de izquierdas??

Karl Popper es como Aznar. Liberal, amante de la democracia y de la separación de poderes con un libre mercado que regule los precios. Es un Socialdemócrata de centro derecha. Tipo Suárez de UCD.
No es un opinión es un hecho que se deduce de leerlo.

Non te pases, Karl Popper foi un tipo moi de dereitas, pero respectable, ademais era un tipo culto e moi listo, a diferencia de Aznar, que so foi un criminal de guerra e un ladrón.

En España non hai moita tradición verdadeiramente liberal, na miña opinión o personaxe español máis semellante a Popper é o coruñés Salvador de Madariaga, un tipo cunha bio impresionante e que é totalmente descoñecido, non o reivindica nin cristo, demasiado facha para as esquerdas, demasiado progre para as dereitas. O tipo ademais traballou man a man co propio Popper.

Socialdemocrata non é unha etiqueta axeitada para Popper, eu falaría como moitisimo de socioliberal, pero creo que lle acae mellor o carteliño de liberal clásico, ou mesmo protoneoliberal, dependendo da etapa e de que materia falemos, sempre hai que encasillalo dentro das coordenadas liberais, que é unha ideoloxía netamente de dereitas, algo moi evidente, salvo para os propios liberais europeos, sobre todo os 4 que hai en España, coitados, teñen tanto complexo.

A socialdemocracia defende promover maior equidade económica e igualdade social, sen poñer en cuestión o capitalismo, isto implica poñer en marcha un Estado de benestar mediante unha fiscalidade que garanta a redistribución da riqueza, e certa regulación e planificación da economía. Karl Popper estaba en contra de todo iso, el defendía que o benestar da cidadanía sería proporcionada pola liberdade mercado, sería a man invisible a que protexería a cidadanía, non o Estado, polo tanto a etiqueta de socialdemócrata é totalmente desacertada para situar ideoloxicamente a Popper.

Gemini e Claude non opinan o mesmo (que manda carallo que haxa que buscar ter a razón en base ao que di unha IA eh )

Spoiler:

Buscar tener razón? No me defraudes, hombre, si ni siquiera he debatido... pero creo que ha quedado claro cuánto de risible tiene lo del "canon universal".

Vamos a ver, ¿estamos de coña? Karl Popper de izquierdas??

Karl Popper es como Aznar. Liberal, amante de la democracia y de la separación de poderes con un libre mercado que regule los precios. Es un Socialdemócrata de centro derecha. Tipo Suárez de UCD.
No es un opinión es un hecho que se deduce de leerlo.

Precisamente porque lo he leído me revuelvo si alguien escribe que era muy de derechas. Tú lo dices, socialdemócrata.

Entiendo que en este foro haya 3 o 4 elementos que puedan defender, y me creo que estén convencidos, que la socialdemocracia es "muy de derechas". Ya que el resto tengamos que comulgar con ruedas de molino, perdona pero no.
Por cierto que yo sepa Suárez fue falangista hasta 1976/77, no lo veo socialdemocratizandose en 2 años. O lo disimuló muy bien.

Non sei o que é máis risible, se apoiarse nun baremo da IA para catalogar a Popper sen aportar a menor razón, ou catalogalo sen aportar a menor razón como socialdemocrata, mi madriña que nivel.

El fascismo italiano va en evolución constante en algunos aspectos porque de inicio es una batiburillo de violéncia y anticomunismo sin más fundamento. Cuando Mussolini ya ha incorporado a gran parte del conservadurismo y firma el concordato con el papa y apela al cristianismo que es eso si no tradicionalismo?

Por no hablar de la referencia constante al pasado romano.

Mussolini nunca dejó de hacer política social de izquierdas. Franco igual, toda esa gente inició las políticas sociales que hoy conocemos, a nivel de pensiones,.seguridad social, etc. absolutamente jacobinas y centralizadas, que hoy se ven de maravilla pero nos va a costar caro.

.En la.Republica todavía había mutuas,.obreros que pagaban sus sindicatos, seguros y se asociaban. En Galicia el movimiento agrarista se financió de forma privada, mediante crédito. No hubo nadie que planificara nada.

Finalmente Roma no es la tradición en Italia y ni mucho menos en Alemania. Es un invento,igual que el idioma griego con la independencia de Grecia,.cosa que nunca existió.

Il Duce, el Caudillo, el Zar, el Fuhrer, todos "césares", todo mentira.

Es más, Roma no era tradición en el Renacimiento, cuando se denostó la luego llamada Edad Media y se empezaron a imitar las estatuas que estaban desenterrando.

La tradición italiana no existe en tanto en cuanto Italia tampoco existía. Hicieron como el.resto,.unificar un idioma e inventar una tradición. La tradición, si la hay, es el cristianismo, el campo y la ciudad, la microestructura (en Galicia las parroquias) el idioma, cuando no fue eliminado, etc.

Lo de Roma.es tan anacrónico (o más) que decir que la tradición española son los almorávides. Por supuesto se fueron a algo más épico, a Numancia y a la invención de la Reconquista,

Descoñezo as políticas sociais do réxime de Mussolini, pero o que afirmas do Franquismo é directamente mentira.

Non pode haber unha política verdadeiramente social cando deixas fora do sistema a unha parte desa sociedade por motivos ideolóxicos ou de simple vinganza, dar paguitas e certos dereitos a algúns membros do bando vencedor, deixando abandonados , cando non puteados, exiliados ou directamente mortos nas cunetas a unha parte significativa da sociedade, non se pode definir como política social.

En España non houbo un verdadeiro sistema de prestacións sociais equitativo e universal ata que se afianzou o réxime do 78.

Repartir o botín entre afíns non é unha política socialista.



Pero que me estás contando?, a pegada de Roma non existe na Italia fascista, é máis non existe en todo occidente?, os que catean dereito romano non están dacordo, o propio cristianismo que ti presentas como tradición da boa, é en gran parte unha invención de Roma.

A influencia, inspiración, ou como queiras chamarlle que exerceu Roma sobre os fascistas italianos é incuestionable, tanto que ata ten nome, chámase romanità, un proxecto propagandístico que defende que a Italia fascista era herdeira directa da grandeza da antiga Roma, dá igual que fose mentira, e que todo fose un invento, é a idea que se quería transmitir, e fixérono do mesmo xeito que o Franquismo exaltaba a Reconquista e os Reis Católicos para promocionar o seu proxecto, pese a que España en esas épocas non existía.

O fascismo italiano utilizou a historia e a cultura romana para construír unha nova identidade nacional, precisamente porque Italia é unha nación política , un Estado, que carece dunha longa historia común por nacer no XIX, tiveron que remontarse ao Imperio Romano para atopar momentos gloriosos dunha Italia unida, aínda que non fose Italia e fose unida a base de hostias. Mussolini presentaba a Italia fascista como continuadora da antiga Roma, asociándoa con valores como o poder, a unidade, a disciplina, a grandeza e o imperialismo, todo moi masculino, a J. Peterson encantaríalle. De feito a “Marcha sobre Roma”, á chegada fascista ao poder en 1922, ten unha clara conexión simbólica con Xulio César, un ditador que pon orde nunha República decadente e que é aclamado polo pobo alá por onde vai.

A romanità foi un elemento fundamental da propaganda fascista e apareceu na arquitectura, na escultura, na pintura, nos estudos sobre a Antigüidade e na cultura en xeral, en todo, a diferencia da arte dos pijos Futuristas, que era consumida polas elites fascistas en petit comité. A pobo dábanlle romanada, mentres que as elites das elites gozaban con pinturas de trens en marcha mesturando o cubismo e o raionismo, con 20 anos de retraso, os fachas son lentos, aínda que sexan elite.


Nos primeiros anos do fascismo, a igrexa católica mantívose bastante distante da interpretación fascista da antiga Roma, como é lóxico priorizaba á Roma cristiá fronte á Roma pagá, non lle molaba a idea de que a Roma pagá fose unha preparación natural para o cristianismo e, posteriormente, para a Roma fascista.

Pero a medida que o réxime de Mussolini se facía máis autoritario e poderoso, e utilizaba cada vez máis a Antigüidade romana como propaganda, a igrexa tragou. Tralos Pactos de Letrán de 1929 normalizaron as relacións entre a Igrexa católica e o Estado fascista, a propia igrexa aceptou a idea dunha continuidade entre a Roma pagá, a Roma cristiá e a Roma fascista, utilizaba esta visión da romanidade para opoñerse, timidamente, ao nazismo, que era considerado unha ameaza pola súa concepción anticristiá. A civilización romana e cristiá representaba un universalismo, fascista, que freaba ao nacionalismo racial e pagá nazi.

Nos 30 o fascismo organizou unha gran exposición en Roma, a Mostra Augustea della Romanità, destinada a presentar a historia de Roma como unha continuidade que culminaba na Italia de Mussolini. Membros da igrexa presentaron ao emperador romano como unha especie de precursor do Duce.



En definitiva, o fascismo intentou apropiarse do pasado romano para lexitimar o seu poder, presentábase como unha revisión contemporánea do Imperio Romano, iso non é un tradicionalismo popular, é unha invención, pero é unha invención totalmente reaccionaria que mira cara o pasado, porque o presente é demasiado moderno e decadente. A Igrexa católica, que si é tradición popular, oscilou entre a resistencia, a adaptación e a colaboración con esa interpretación, en ningún caso o fascismo foi vangarda, foi tradicionalismo que mesturou moi habilmente unha reinterpretación da tradición pagá e o cristianismo, puro conservadurismo en vea.

Tienes razón en una cosa. No hay Estado que no haya recurrido a la "tradición", incluida Francia.

A donde iba es que los fascismos no son tradicionalistas.

Alfredo Brañas era tradicionalista, por ejemplo.

[Louie Louie]

A lo mejor es que lo ridículo son las ganas de etiquetar a Popper. Y menos soltar la burrada de que es moi de dereitas

Sobre las valoraciones de las IA, pues una de 3.5 y otra de 5-6, pues ninguna de las dos dice que sea moi de dereitas, no van tan mal encaminadas. De hecho si tenemos en cuenta a un Popper joven la de 3,5 es excesiva puntuación y la de un 5-6 pues puede hablar de un Popper maduro sin tener en cuenta sus posiciones anteriores. Habría que establecer de que Popper estamos hablando de forma previa para elegir la mejor valoración IA.

En todo caso si la defensa de la propiedad privada y el libre comercio es ser moi de dereitas, cualquier socialdemócrata te puede parecer moi de dereitas, igual que si eres bajito, todos te parecen altos, por eso hablaba de la perspectiva.

El caso es que cuando escribes mucho, se te cuela alguna tontería, y si tu ego no te permite decir, bueno, me he pasado, pues no queda otra que apilar burrada tras burrada para tener razón, ya sea con Popper o con la Bauhaus, por muy evidente que termine haciéndose la metedura de pata de la que ninguno estamos libres.

[roped]

Tienes razón en una cosa. No hay Estado que no haya recurrido a la "tradición", incluida Francia.

A donde iba es que los fascismos no son tradicionalistas.

Alfredo Brañas era tradicionalista, por ejemplo.

Todo Estado debe ser construído, e para iso precisase ter bases e vigas que se atopan no pasado común, é dicir na tradición sexa esta real ou inventada, a diferencia é que os fascistas glorifican o pasado chungo, as xestas militares do imperialismo fundamentalmente.

Os fascistas adoraban a tecnoloxía, e crían nos adiantos da ciencia, pero entendíanas como un medio para acadar o seu fin, que non era outro que asentar unha ideoloxía baseada no sangue e a terra. Os fascistas querían panzers tiger, pero rexeitaban a modernidade do espírito do 1789 e da Ilustración, eran reaccionarios e irracionalistas, e polo tanto tan tradicionalistas como Brañas.

Digo máis, se Brañas non houbese palmado en 1900, e vivise ata a Guerra Civil, moi probablemente coordinaría desde o seu despacho os requetés galegos, como mínimo escribiría textos loando aos fascistas como fixeron Risco, Cunqueiro ou Filgueira Valverde, e tantos outros " tradicionalistas" patrios.

A lo mejor es que lo ridículo son las ganas de etiquetar a Popper. Y menos soltar la burrada de que es moi de dereitas

Sobre las valoraciones de las IA, pues una de 3.5 y otra de 5-6, pues ninguna de las dos dice que sea moi de dereitas, no van tan mal encaminadas. De hecho si tenemos en cuenta a un Popper joven la de 3,5 es excesiva puntuación y la de un 5-6 pues puede hablar de un Popper maduro sin tener en cuenta sus posiciones anteriores. Habría que establecer de que Popper estamos hablando de forma previa para elegir la mejor valoración IA.

En todo caso si la defensa de la propiedad privada y el libre comercio es ser moi de dereitas, cualquier socialdemócrata te puede parecer moi de dereitas, igual que si eres bajito, todos te parecen altos, por eso hablaba de la perspectiva.

El caso es que cuando escribes mucho, se te cuela alguna tontería, y si tu ego no te permite decir, bueno, me he pasado, pues no queda otra que apilar burrada tras burrada para tener razón, ya sea con Popper o con la Bauhaus, por muy evidente que termine haciéndose la metedura de pata de la que ninguno estamos libres.

Non, non me pasei, Karl Popper foi moi de dereitas, e ademais é tan evidente que ata da vergoña discutilo.

Si, a defensa do dereito a propiedade privada infinita é moi de dereitas, ademais dunha estupidez.

Defender o libre comercio, cando comprador e vendedor están separados por unha xigantesca diferencia de riqueza, tamén é propio das dereitas, non existe verdadeira liberdade de comercio sen unha certa igualdade social, en todo caso hai un pouco honrado aproveitamento da necesidade dun axente económico por parte do outro.


Pero Popper non é moi de dereitas so por iso, é moi de dereitas porque non cree que o Estado deba intervir para paliar as inxustizas sociais.


A idea de “sociedade aberta” que moitos liberais creedes que é a repanocha en verso, é o ideal conservador de toda a puta vida desde que a burguesía chegou ao poder en 1789, a solución de todos os problemas sociais para vos , e para Popper , atopámola no mercado, dá igual que tras 250 anos de comprobación empírica isto está máis que demostrado como falso, non vos baixades da burra.

Popper é un dos pais da globalización, deste mundo suxeito aos monopolios económicos transnacionais, onde se renuncia a defensa de soberanía e ao Estado para lexislar e regular a protección das persoas e a natureza, aceptando como algo inmutable, mesmo como algo positivo que reforza a idea de individualidade, a existencia da desigualdade social, de facer “a vista gorda” das causas económicas, políticas e culturais dos problemas humanos, de obviar o irracionalismo do capitalismo, pese a que Popper, e os liberais en xeral, presumen de ser moi racionais.


Pero tes algo de razón, Popper non é tan de dereitas como os liberais contemporaneos, dispostos a esquecer as advertencias do propio Popper sobre os fachas, o estar dispostos a pactar con eles, pero fano obrigados polas feministas, os homosexuais e os inmigrantes, que se non seguirían sendo liberais chachis que defenden sociedades abertas, fai falla ter cara.

[Dabicito]

El tradicionalismo es bastante contrario al fascismo. Es,.de hecho, conservar fueros, costumbres, lenguaje, derecho.

El fascismo hace ostentación de una presunta tradición imperial, muy peliculera, al mismo tiempo que organiza a la población de una manera totalitaria y centralizada.

Luego, en el galeguismo histórico hay muchos híbridos. Cunqueiro vio que era peor el comunismo que el fascismo, tuvo un carnet de la Falange, renegó de ella, lo echaron, lo represaliaron y se puso a escribir. Un Roped de 1936 habría tenido que elegir, igual habría sido un facha viendo que englobaba presuntamente a los tradicionalistas.

Y no todo es blanco o negro.. Por ejemplo, Faraldo y los mártires de Carral reivindicaban una Galicia única y no un fake de 4 provincias. Al mismo tiempo eran liberales.

[riazoj]

Roped, vas tan rápido que mesturas conceptos económicos e patinas na xeopolítica real. Para empezar, o monetarismo de Friedman e a Escola Austríaca son inimigos íntimos, xa que os austríacos querían abolir os Bancos Centrais e Friedman non; ademais, a socialdemocracia historicamente non usa o monetarismo, senón o keynesianismo de gastar en época de crise. Por outra banda, dicir que Podemos se parece economicamente ao PCCh de China máis que ao PP é unha esaxeración enorme, xa que Podemos defende o capitalismo regulado e a democracia liberal europea, mentres que o PCCh controla un capitalismo de Estado autoritario sen dereito a folga nin propiedade privada da terra(En China, Irene xamais podería ter ese casoplon que ten, ou si, pero sería porque o partido llo concedería). Tampouco se sostén que o PP e VOX renuncien ás axudas sociais, xa que na realidade de goberno manteñen o groso do Estado do benestar e xestionan subvencións ou bonos sociais continuamente. Finalmente, erras ao reducir o nazismo a "gozar coa violencia" coma se fose cousa de catro psicópatas, cando o perigo real que explicou Hannah Arendt coa "banalidade do mal" é que millóns de cidadáns comúns e respectables cooperaron co horror por pura presión social, propaganda e conformismo en momentos de crise extrema

Mises non quería abolir os Bancos Centrais, como moito pretendía limitar a súa capacidade para crear crédito de maneira artificial, e era moi crítico coa expansión monetaria, por certo eu en iso doulle a razón.

En todo caso quen se quere cargar os bancos centrais, polo menos a nivel teórico, logo xa tal, aí esta Milei como proba vivinte, son os flipaditos da bandeira amarela e negra ca serpe, os anarcocapitalistas, liberatarios... que teñen en Rothbard o seu gurú, que se foi austríaco ao principio da súa carreira, eu diría que pasou de fase creando a súa propia escola co paso dos anos.

A E. Austríaca e a E. de Chicago non son xemelgas, pero si son irmáns, teñen moito máis cousas en común que diferencias, ambas pertencen á tradición do liberalismo económico e defenden a liberdade de mercado por encima de todo, ao mesmo tempo que limitan a intervención estatal ao mínimo do mínimo, é dicir a que entre todos lle paguemos a súa propia seguridade, policía , exercito, xuíces e pouco máis, uns listos.


Fai dúas mensaxe escribiches " Os socialdemócratas tenden a ser monetaristas", e agora disme "a socialdemocracia historicamente non usa o monetarismo, senón o keynesianismo", aclárate machiño.

Do resto vou pasar, case mellor centrámonos so no plano económico.

Vale Roped os intelectuais de Dereitas teñen menos empatía que os de Esquerdas e ademáis son uns aproveitados e listos. Ou idiotas. Bonita premisa.

[roped]

El tradicionalismo es bastante contrario al fascismo. Es,.de hecho, conservar fueros, costumbres, lenguaje, derecho.

El fascismo hace ostentación de una presunta tradición imperial, muy peliculera, al mismo tiempo que organiza a la población de una manera totalitaria y centralizada.

Luego, en el galeguismo histórico hay muchos híbridos. Cunqueiro vio que era peor el comunismo que el fascismo, tuvo un carnet de la Falange, renegó de ella, lo echaron, lo represaliaron y se puso a escribir. Un Roped de 1936 habría tenido que elegir, igual habría sido un facha viendo que englobaba presuntamente a los tradicionalistas.

Y no todo es blanco o negro.. Por ejemplo, Faraldo y los mártires de Carral reivindicaban una Galicia única y no un fake de 4 provincias. Al mismo tiempo eran liberales.

Os tradicionalistas galegos, é dicir os rexionalistas e nacionalistas galegos de dereitas, na súa inmensa maioría apoiaron a Franco, en realidade todos salvo Otero Pedrayo, puxeron por diante a cuestión de clase sobre a cuestión nacional, se para evitar os roxos había que renegar da súa galeguidade facíase e punto, a vaquiña polo que vale.

Os tradicionalistas españois residentes en Galicia eran directamente protofascistas, destacando sobre todos eles Vazquez de Mella, figura principal do tradicionalismo non so a nivel galego, senón a nivel Español, dicía así en 1925 no ABC:


El peligro musulmán se junta al peligro rojo, y los dos al peligro judío, verdadero director espiritual de la Revolución, y plantean esta disyuntiva, entre cuyos extremos tendrán que elegir pronto los pueblos de Europa y de América: o la dictadura del orden, para salvarse y restaurar lo que se ha derribado o la dictadura roja del bolchevismo. [...] Si el Directorio se penetra bien de esta lección de cosas que se están dando en todo el mundo, y contra la cual nada pueden las reclamaciones de los caídos, tendrá que continuar largo tiempo en el Poder.

Unhas palabras que poderían ser emitidas hoxe por un cerebro rapado, co brazo teso, nunha praza para presuntamente defender os Ceutís.



Faraldo foi fillo dun ultraconservador e fanático monárquico, que traballou para o réxime de Fernando VII encarcelando e liquidando liberais, pero os liberais daquela eran todos aqueles que se mostraban en contra do absolutismo, non son os liberais de agora, nin sequera son os liberais da segunda metade do XIX. Faraldo ten a etiqueta liberal, pero alzouse contra o Estado protoliberal Español de Isabel II, desde posicións opostas as do Carlismo tamén antiliberal, detectou que o Estado que se estaba construíndo reforzaba as opresións económicas sobre os galegos, limitaba aínda máis a súa capacidade política e borraba o seu pasado para achantar o terreo sobre o que construír a Nación Española.

Faraldo reivindicou GZ como reino, e como provincia, a única forma de facela compatíble coa nova invención da Nación Española, cando non o acadou polas boas defendeu facer a revolución con claras tendencias independentistas. Os seus escritos, na miña opinión, están moi influídos polo socialismo utópico de Fourier, tanto é así que os seus herdeiros ideolóxicos, Pondal , Aurelio Aguirre, e moi posiblemente Rosalía e Murguía, coincidindo co X aniversario da matanza de Carral, e ante imposibilidade, pola censura estatal, de facer actos políticos que reivindicasen os Martires, organizaron un banquete na Carballeira de Conxo, en homenaxe ao Terceiro Estado, o dos non privilexiados, un xesto de irmandade entre a clase traballadora e os estudantes totalmente novidoso na España de aquel momento, nin os madrileños, nin os vascos, nin os cataláns fixeron algo así antes, o Banquete de Conxo foi pura vangarda, non había nin un so tradicionalista a mesa, ese interclasismo tivo moi pouco de liberal e si moito de socialista, aínda que o termo socialista nin tan sequera existía por estas latitudes, faltaban aínda 20 anos para que se fundara o PSOE en Madrid, por un galego, o segundo partido socialista máis antigo do mundo.

Vale Roped os intelectuais de Dereitas teñen menos empatía que os de Esquerdas e ademáis son uns aproveitados e listos. Ou idiotas. Bonita premisa.

Non, a premisa é que me aclares se os socialdemócratas son monetaristas ou non.

[riazoj]

Non, non o son. Son Keynesianos e derivados.