Sociedad
Re: Sociedad
Alégrome ler iso, pero ten coidado, empezas así de chiste e acabas votando o Perro, ou a alguén peor.
Re: Sociedad
El rojerío que defiendes es bastante chungo, supone la.toma.del.poder y las armas, para obtener luego un resultado peor.roped escribió: ↑Jueves 30 de Abril de 2026, 19:25Pois tampouco ten moito xeito, os roxos foron os primeiros en dar dereitos os homosexuais, e uns cantos roxos eran xudeos, empezando por Marx.
Non lle deas máis voltas, o roxerio defiendemos a igualdade social de todo quisqui, e os azuis a liberdade, sobre todo de aqueles que a poidan pagar.
Hay un socialismo más ético y anterior a Marx, el socialismo utópico.
Re: Sociedad
La diferencia en igualdad de pobres con la certidumbre de que todos será iguales, o igualdad de oportunidades sabiendo que los habrá que les vaya bien y que les irá mal.
Re: Sociedad
Productividad y correcta asignación de recursos. Y para eso hace falta la interacción coordinada de millones de personas, sin estorbos, sin más señales que los precios, las bolsas, etc.
Hay un ensayo muy gracioso, ya antiguo, de un tal Read, en el que calculaba cuánta gente hizo falta para fabricar un lápiz que tenía en la mano, y la conclusión fue que millones de personas. Sin que nadie lo coordinara socialmente desde arriba.
Hay un ensayo muy gracioso, ya antiguo, de un tal Read, en el que calculaba cuánta gente hizo falta para fabricar un lápiz que tenía en la mano, y la conclusión fue que millones de personas. Sin que nadie lo coordinara socialmente desde arriba.
Re: Sociedad
Bueno, al final también estuve yo liado, finalmente me mudé de vuelta a España estas semanas pasadas, así que entre preparar la mudanza, ejecutarla, y luego tocarme las narices, me faltó tiempo o energía para ponerme a esto, así que trato de darle ahora.roped escribió: ↑Lunes 27 de Abril de 2026, 11:13Desculpa a tardanza pero tiven días liados.Spoiler:
O teu símil entre alemáns nazis no período entreguerras e indixenistas no presente é insultante, non hai por onde collelo, é unha faltada porque equiparas a xente que loita polos seus dereitos con aqueles que loitaron por eliminar dereitos a certas comunidades como paso previo a eliminalas fisicamente, ademais a comparación queda desacreditada desde o punto e hora que recoñeces que no Caribe houbo un xenocidio, que pasa a desaparición de centos de miles de caribes, quizais millóns, seica non é suficiente?.
Desde logo para facer asumir responsabilidades a un nacionalista español parece que non, e cando falo de responsabilidades falo única e exclusivamente de recoñecer os feitos históricos e non crear falsos relatos que é exactamente o que fas ti.
A Conquista de América foi romantizada pola historiografía española desde fai douscentos anos, toda construción nacional precisa dos seus mitos e fazañas, sobre todo cando é unha nación nova etnicamente diversa e non exenta de conflitos internos, todas as nacións a teñen, o problema dos españois é que estades ancorados nun relato propio do XIX, negádesvos a recoñecer o evidente, que a conquista, invasión sería máis correcto, foi unha historia de violencia e destrución, non foi diferente a calquera outro proceso de invasión, conquista, sometemento dun territorio e dos habitantes dese territorio. Ao longo da historia sempre ocorreu así. Os españois non fostes diferentes, non sodes máis guais que os demais, de feito en número absoluto de vítimas do " progreso", probablemente de todos os imperialismo europeos, o español sexa o quen ten máis palmados sobre as súas costas.
As motivacións de Carlos V están estudadas academicamente, pensar que tomou certas decisións pensando no benestar dos indíxenas é infantil.
Este articulo recoge algunas de las implicaciones de los textos escurialenses <<Causas» y Relación-Memorial» sobre el origen y el espiritu de las
Leyes Nuevas.El argumento historiográfico dominante ha sido que Bartolomé de las Casas fue el principal (o incluso único) impulsor de estas ordenanzas, empleando su poderosa retórica utópica y cristiana para combatir las injusticias nacidas de la codicia de los conquistadores. Por el contrario para otros el emperador buscaba mediante las Leyes extender su poder sobre los partidarios del feudalismo en las Indias elaborándolas Sui generis para alcanzar tal fin. El veredicto sobre estas dos perspectivas giran en torno a las circunstancias de la misteriosa visita de 1542. Segun la tesis lascasiana, fue el dominico quien acusó la corrupción en el Consejo, mientras que la tesis peruana situa la crisis en el contexto de las guerras civiles en los Andes.
Los documentos escurialenses sugieren que el desencadenante de la visita del Consejo, elemento clave de la reforma, radicó en los enredados esfuerzos de los conquistadores del Perú por sobornar a los ministros, desatando una batalla legal que acabó con la recusación de todos los ministros. a excepcion de dosde ellos. Estas audacias hicieron que algunos en la corte redactaran los dos escritos, alarmando al emperador. En este contexto, Carlos V se dio cuenta de la importancia de frenar el poder de los indianos, lo que aprovecharon Las Casas y sus aliados en la primavera de 1542. Ni un solitario Las Casas ni un absolutista Carlos V serian los detonantes de la visita y la creación de las Leyes, sino mas bien, el confilicto de los peruleros.
https://revistadeindias.revistas.csic.e ... /1559/1919
Se te fixas eu non dixen que o 99.9% fosen escravos, o que dixen foi isto: "99,999999 dos indíxenas non facían máis que traballar como escravos" , que é parecido mais non o mesmo, os indíxenas non eran escravos legalmente, pero si o eran na súa vida cotiá, aínda que as veces tamén o eran a nivel legal, algo que ti claramente descoñeces, ti queres pensar que as Leyes Nuevas de 1542 converteron os indíxenas en suxeitos de dereito homologables os colonos, pero non foi así, os abusos e asasinatos continuaron, o escravismo tamén. Publico un texto centrado en Chile, pero o resto dos dominios dos Austrias en América tiñan prácticas similares.
A pesar del progreso contradictorio de la política de protección indígena mientras ocupó el trono Carlos I, en 1569, durante el reinado de Felipe II, se concedió nuevamente licencia a los vecinos de las Islas de Barlovento para hacer guerra a los indígenas “caribes” y esclavizar a aquellos que capturasen. Lo mismo fue dispuesto para los habitantes de la isla Mindanao en Filipinas al año siguiente. Mientras que, en 1608, en tiempos de Felipe III, se autorizó la esclavitud de los naturales de las provincias rebeldes del reino de Chile22.
21
En cuanto a la situación en el reino de Chile, los siglos XVI y XVII fueron protagonizados por la violencia de la guerra de Arauco y marcados por la esclavización de los indígenas que se llevó a cabo al fragor de las conflagraciones. Desde 1570 la documentación producida por la administración colonial dio cuenta de la esclavización y trata de estos, en un contexto de escases de mano de obra en las regiones agrícolas de la zona central del reino y de la creciente demanda laboral procedente de Lima. En relación con lo anterior, la cédula de 1608, que autorizó la esclavitud de los indígenas capturados en la guerra, sólo vino consagrar legalmente una práctica extendida y asentada23.
22
El antecedente de dicha cédula fue el alzamiento general indígena iniciado en 1598 que le costó la vida al gobernador Martín García Oñez de Loyola y significó para los colonizadores la pérdida de todas las ciudades erigidas al sur del río Biobío. En consideración de lo anterior, los hispanocriollos del reino de Chile convocaron a una junta de emergencia en la Catedral de Santiago, en la cual consensuaron que, con la autorización de la esclavitud indígena, los “alzados” se rendirían más rápido, la guerra de Arauco concluiría y se atraería más gente a una provincia necesitada de refuerzos para sostener la colonización. En dicha instancia, Melchor Calderón elaboró su Tratado sobre la importancia y utilidad de dar por esclavos a los indios rebelados de Chile, 1599, en el que se refirió a los casos en los cuales se había permitido la esclavitud, dando por ejemplo lo sucedido con los moriscos de Granada, los chichemecas del norte de México y los chiriguanos del virreinato del Perú. Calderón argumentó que se podía esclavizar a los indígenas que habían dado la paz con anterioridad y que con su alzamiento estorbaban la salvación de los conversos, la predicación a los infieles y el libre tránsito y comercio por sus tierras24.
23
Como hemos visto el alzamiento general indígena de fines del siglo XVI y comienzos del siglo XVII repercutió en el recrudecimiento de las prácticas esclavistas y propició la búsqueda de una justificación doctrinal que la legitimara. En este sentido, es importante destacar la unanimidad de la sociedad colonizadora (militares, encomenderos, religiosos y funcionarios) respecto a la justicia de la esclavitud indígena. En adelante, la trata esclavista fue legalizada e, incluso, se utilizó como mecanismo de financiamiento del real ejército por iniciativa del gobernador Alonso de Ribera (1601-1605)25.
24
En 1607 en consideración de los pareceres que llegaban desde el reino de Chile, el Consejo de Indias le recomendó a Felipe III que los indígenas “rebeldes” de dichas provincias se diesen por esclavos, indicando argumentos similares a los de Calderón. Felipe III siguió la recomendación, pero difirió en el argumento que legitimaba su disposición, puntualizando que se autorizaba la esclavitud de los indígenas como castigo por los crímenes que cometieron contra la Iglesia. Por real cédula de 25 de mayo de 1608 se autorizó la esclavitud de todos los indígenas de las provincias rebeladas, exceptuando a los menores de 10½ años en caso de los hombres y 9 ½ años en el de las mujeres. Esta fue publicada en el reino de Chile en 1610 por bando del gobernador interino Luis Merlo de la Fuente (1610-1611)26.
https://www.politika.io/es/article/dos- ... siglo-xvii
A india tiña, e ten, máis habitantes que toda América xunta, e de diversidade anda tamén bastante ben, cando cito a India é para que entendas que o Imperio Británico tívose que adaptar o contexto indio, non puido liquidar a todo cristo como fixo nas trece colonias, tampouco lle interesaba, actuou de un xeito similar aos españois en América, o mesmo Imperio tivo prácticas diferentes dependendo dos seus intereses, pero os imperialistas sempre son uns fillos de puta, iso teno por descontado, os españois tamén.
Os negros que citas eran escravos que ían obrigados a ir a América acompañando aos seus amos, ou como carne de canón aos que lle prometían a liberdade a cambio de masacrar indíxenas.
Estás elevando a categoría de normalidade algo que foi tremendamente excepcional, iso é manipular, fas o mesmo co caso dos indixenas " estudados", por cada fillo mestizo pertencente as elites que ía as mellores escolas había milleiros de indíxenas tratados como subhumanos.
Por certo, os negros estadounidenses café con leite son produto de violacións de brancos sobre mulleres negras, polo simple feito de que o matrimonio entre brancos e negros en USA estaba prohibido ata tempos ben recentes, Alábama foi o derradeiro Estado en derrogar a prohibición no ano 2000. O pequeno número de parellas interraciais ao longo da breve historia de USA non explica o alto grao de mestizaxe da poboación negra.
Os actuais defensores do castelán en Filipinas dan esa cifra do 60%, como segundo idioma.
LUCIANO DE LA ROSA, KATIPUNERO
Aside from these 900,000, Don Luciano de la Rosa, the defense lawyer of those who were taken to court for libel because of the editorial in the newspaper El Renacimiento entitled Aves de Rapiña (Birds of Prey), published in 1907, concluded – in a study we cited in the book Filipino: Origin and Connotations (Manila 1960), "...that 60% of the Filipinos" in his time "had Spanish language as their second language."
If we add to this 60% the preceding 10%, we have 70% of the Filipino population as making daily use of the Spanish language between 1890 and 1940. Recent studies by Dr. José Rodríguez Ponga indicate that at the time of the withdrawal of peninsular Spaniards from the country, a total of 14% of the population were Spanish-speaking Filipinos (i.e., 14% of 9,000,000 or 1,260,000).
https://web.archive.org/web/20091027105 ... 02Eng.html
A dinastía dos Austria como a dos Borbóns, nas súas fase imperiais, duraron máis ou menos o mesmo tempo, o centralismo borbónico aínda o padecemos hoxe, de feito a túa concepción mitolóxica da historia de España é froito do seu programa educativo que desgraciadamente non foi reconsiderado polo Réxime do 78.
Voy a tratar de responder con cierta neutralidad de tono sin entrar en descalificaciones o enfados, pese a que lo pones difícil a veces.
Eres inteligente de sobra como para saber que no equiparo a nazis y a indigenistas. Tú utilizas el gran número de indígenas o indigenistas que sostienen una opinión para preguntarme si ese no es un factor que debería dar credibilidad a su narrativa a mis ojos, y yo te lo niego citando a otro grupo enorme de personas que casi todos hoy en día vemos como evidente que estaban equivocadas como ejemplo de que una multitud no tiene razón por el simple peso de su número. Pretender que eso es equiparar a ambos grupos es un error de interpretación enorme. No debatíamos acerca de la cualidad moral de los grupos, sino acerca de su credibilidad en base a su número, algo que deberías entender cuando es un punto que trajiste tú a la discusión.
Luego, en tus primeros dos párrafos, señalas que reconozco que se producen masacres en el Caribe, pero luego dices que eso no parece ser suficiente como para asumir responsabilidades en el sentido de reconocer hechos históricos pese a que dos líneas atrás dices que es eso mismo lo que he hecho. Es contradictorio, cuanto menos.
En lo referido al porcentaje de esclavos o que trabajan como esclavos, peor me lo pones. Pasas de una frase donde darías un dato absolutamente burdo, pero referido a un hecho concreto, a dar un dato todavía burdo pero referido a una generalidad que no significa nada. Ahora ni siquiera hay nada que se pueda debatir al respecto.
Sobre las motivaciones de Carlos V, aportas un estudio, y ese mismo estudio confirma desde el principio del mismo que otros estudios anteriores dan explicaciones contrapuestas, desde un extremo que explica las Leyes de Indias en exclusiva al discurso de Bartolomé de Las Casas, hasta el opuesto que lo asigna a un movimiento puro de realpolitik. Dicho esto, repito mi postura anterior. La existencia de las Leyes de Indias y las Leyes Nuevas es un hecho histórico, incuestionado e incontestable que tuvo un impacto positivo tremendo sobre las vidas de los pueblos indígenas, la codificación de sus derechos, y el reconocimiento legal de sus títulos nobiliarios y sus propiedades, incluyendo la propiedad comunal de sus tierras. He dado ejemplos en mensajes anteriores, así que no veo la necesidad de repetirme. Las explicaciones sobre cuales eran los motivos de Carlos V o los miembros de la Corte, no solo es un ejercicio de especulación donde cada uno opta por una interpretación u otra sino, lo más importante de todo, es completamente irrelevante. Lo que sí repetiré es que yo no hago tal ejercicio, por tanto no abrazo la "infantil" interpretación de los motivos de Carlos V en base a un afán de proteger a los indios. Creo que fui suficientemente explícito en mi mensaje anterior, pero lo repito por si es necesario.
Sobre el artículo que citas, lo utilizas con un sesgo evidente, cuando empieza a enumerar aspectos contrarios a tu postura, detienes las citas. Continúo para añadir algunas de las partes que omites:
25
Sin embargo, por real cédula de noviembre de 1610 Felipe III dispuso que se hiciese guerra defensiva a los indígenas del sur del reino de Chile y suspendió la validez de la cédula de 1608. Esta decisión fue propiciada por las gestiones llevadas a cabo en la corte por el jesuita Luis de Valdivia. Pero esto cambió en abril de 1625, cuando le fue ordenado al virrey del Perú, el marqués de Guadalajara, que la guerra de Chile volviese a ser ofensiva y que los capturados en ella podían esclavizarse sin restricciones. Lo anterior significó un paréntesis de más de una década de la política esclavista, al menos en lo que respecta a la esfera normativa, producido por la iniciativa jesuita que pretendía implementar una estrategia distinta de colonización en territorio indígena.
26
En 1641 el gobernador Francisco López de Zúñiga, marqués de Baides, (1639-1646) acordó la paz con una parte de los indígenas rebeldes de la frontera de Chile en la localidad de Quilín, mediante la ejecución de una política de diálogo y construcción de acuerdos con los líderes indígenas que continuarían sus sucesores en el gobierno hasta 1655. Dicho año las relaciones pacíficas fueron perturbadas por un alzamiento general indígena que se extendió desde Arauco a Chillán. En lo que respecta a la esfera normativa es menester destacar que en 1651 la real Audiencia de Chile emitió un auto prohibiendo la esclavitud a la “usanza”, modalidad mediante la cual los hijos eran vendidos por sus padres con la posibilidad de que estos se podían emancipar llegando a la adultez. Esta iniciativa fue apoyada por el gobernador Acuña y Cabrera, pero en 1656 fue prohibida mediante real cédula.
27
En agosto de 1664 el rey Felipe IV ordenó que no se hiciesen esclavos a los indígenas de la frontera de Chile bajo ningún pretexto. Esta disposición fue secundada una década después por el Consejo de Indias, el cual, refiriéndose a los argumentos planteados por Diego de Rosales, ratificó la disposición. La reina gobernadora Mariana por real cédula de 20 de diciembre de 1674 además de reiterar la prohibición de la esclavitud, ordenó la liberación de todos los que se mantenían cautivos. Esta orden fue reiterada dos años después y extendida a toda la jurisdicción de la Audiencia de Chile. A pesar de lo anterior, el gobernador de Chile Juan Henríquez (1670-1682) creó la figura del “depósito” para que aquellos indígenas jurídicamente liberados se mantuviesen con sus amos. Esta figura jurídica fue ratificada por reales cédulas de 1686 y 1688 y se mantuvo vigente hasta 1703.
28
Andrés Résendez en un trabajo reciente, ha destacado que la esclavización de indígenas era una práctica frecuente y sostenida en las fronteras del imperio español, ya fuese en el norte de México, en los llanos del Orinoco, en Filipinas, en Tucumán o en Paraguay. Y, si bien a fines del siglo XVII la corona había dado órdenes en búsqueda de la supresión de la esclavitud de los nativos fronterizos, fueron el incumplimiento de estas mismas las que nos dan cuenta de los límites del poder real y de la persistencia de las prácticas esclavistas. En este sentido, en las regiones fronterizas del imperio español, como en el sur de Chile o las islas Filipinas, “los gobernadores y las autoridades religiosas fueron los primeros en oponerse a la liberación”.
En suma, como ya había dicho, hubo esfuerzos legislativos desde un principio por prohibir la exclavitud de los indígenas, reconocer sus derechos y proteger sus títulos, cuando los hubiese, y su propiedad. Pero hubo abusos, siempre los hay, nuestros actuales sistemas no son la excepción, y cuanto más lejos estuviesen los territorios de cualquier centro de poder, menos regía la ley, como es completamente lógico. Pero equiparar una estructura donde se produjeron esfuerzos legislativos constantes para proteger a los indígenas y donde el mestizaje fue una política a implantar desde un principio con estructuras como las inglesas u holandesas, es sencillamente faltar a la verdad. El ejemplo de la India está bien traído como un caso de colonia inglesa con una población enorme que no podía simplemente ejecutarse. Nunca se produjo un mestizaje o un esfuerzo por desarrollar una cultura o una civilización conjunta, solo una ocupación de ciudades, puertos y otros puntos estratégicos a explotar mientras se discriminaba a la población local. Eso no fue lo que ocurrió en la mayoría de Hispanoamérica.
Sobre los ejemplos de los negros que cito, te repito una vez más, discute alguno de los casos o no lo hagas, pero no digas tonterías genéricas como que eran todos esclavos cuando es obvio que no has mirado un solo caso. Creo que de los varios que mencioné, solo uno o dos eran esclavos en el momento de ir a América. Manipular es soltar una idea genérica solo por mantener una proclama ideológica cuando no tienes ni idea de lo que estás hablando. Mira el caso, discute algún ejemplo, haz lo que quieras, pero si no sabes de algo, no inventes y encima descalifiques cuando tú hablas desde la ignorancia solo porque das cosas por hechas y no quieres leer ejemplos contrarios o, peor todavía, los lees y no tienes un buen contraejemplo y simplemente te niegas a tomarlos en cuenta. Se hace cansino leer un tocho lleno de descalificaciones, proclamas genéricas sin mirar un solo ejemplo de los que se te ofrecen. ¿Estás aquí para debatir de forma honesta, o para lanzar soflamas y que le follen a los argumentos contrarios cuando no favorezcan tu postura?
En el enlace sobre el uso del español en Filipinas, el único punto donde se habla de un porcentaje superior al 10% es el que citas, donde hablan de un único estudio de un abogado que dice que el 60% de filipinos tiene al español como segundo idioma. Fuera de ahí, tu propio enlace habla de que se parte de menos de un 3% de la población hablando español fluido en 1870, y que como siete años antes se hablían establecido colegios públicos donde se enseñaba en español, seguramente debían ser muchos más que esos. Y ellos mismos dicen en la sección posterior que los estadounidenses establecen en su censo de principios del s.XX que la población hispanoablante nunca superó el 10%. Lo único que contradice ese dato son el estudio de un abogado y un montón de "supuestos" y "seguramentes".
Esto no va o no debería ir de leyendas negras, rosas o doradas, sino de hechos y de la verdad. Que se establezca qué es verdad y qué no lo es, y a partir de ahí podemos establecer distintos análisis y conclusiones que podamos discutir, pero no cojas unos cuantos artículos citando solo las partes que te interesan y omitiendo las que te quitan la razón, esa no es una forma honesta de debatir ni nos lleva a absolutamente nada.
Re: Sociedad
Primeiro, e antes de nada, benvido.
Vou resumir a resposta porque isto estásenos indo das mans.
Ti afirmas que o Imperio dos Austrias, e despois dos Borbóns, tiveron nos seus dominios un comportamento máis aceptable moralmente que os demais imperios europeos, restas importancia a feitos contrastado por puro orgullo nacional, mal entendido na miña opinión.
Desde un punto de vista técnico España tivo un imperio colonial en América. Controlou territorios e poboacións inmensas baixo estruturas claramente coloniais: con vicerreis, explotación de recursos, control político e social, e unha relación de dependencia total da metrópole. As institucións, as leis, o fluxo económico e o trato ás poboacións indíxenas responden a unha lóxica colonial, iso pasou antes na Galiza, e tamén nas túas Canarias, por certo.
Desde o teu punto de vista que despreza os feitos, ou que resta importancia aos mesmos, para reforzar a túa identidade, pretendes contarnos a película de Pocahontas, e así reforzar a idea do “imperio integrador”, construído en base ao mestizaxe que tanto gusta a catedrática Ayuso, No último século na narrativa oficial española , especialmente durante o franquismo, defendeuse que os territorios americanos non eran colonias, senón provincias de ultramar. Os habitantes, dicíase, eran “súbditos do rei”, non meros colonizados, o mesmo que ti dis con case 100 anos de retraso. Este mantra trata de reforzar a superioridade moral dos españois fronte británicos e franceses, os españois somos máis pobres, pero a nosa civilización é superior porque matamos menos, somos mellores cristiáns, somos o pobo escollido por deus que permanecemos firmes esperando tempos mellores para volver dominar o mundo, nacionalcatolicismo de libro.
A mestura, a mestizaxe, como argumento provocou que algúns defendan que a invasión de América non foi só opresión, senón tamén integración, con universidades, catedrais, e unha nova identidade mestiza. O nacionalismo español deseñado nos seminarios afirma que non foi colonización, senón evanxelización, proporcionámoslle o ceo eterno a esas pobres almas descarriadas. Obviando a violencia, o saqueo e a subordinación que tamén existiron, ti participas activamente do branqueo deses abusos cando os reduces a anécdotas, cando foron a norma.
Para moitas persoas en España a día de hoxe, admitir que houbo un imperio colonial pode soar a asumir culpas ou alimentar críticas externas. Algúns reaccionan con negación ou con invencións, non por ignorancia necesariamente, senón como defensa identitaria e arma política, como se vos, os españois actuais, fósedes culpables dos pecados de xentes que viviron fai centos de anos, en todo caso sodes, e eu tamén o son, aínda que non me sinta español, beneficiarios da matanza e saqueo perpetrado en América, pero tamén prexudicados, non ao mesmo nivel que os pobos indíxenas e os centos de miles de negros importados, mais a realidade é que o imperialismo español trouxo subdesenvolvemento nas economías dos reinos ibéricos, forráronse os de sempre coma sempre, a maioría dos " españois" non obtiveron máis que desgrazas da conquista das Américas.
O imperio español tivo características distintas, hai quen di que non eran colonias, pura semántica, estaría ben preguntarlle sobre a terminoloxía a empregar aos millóns de indíxenas aniquilados en menos de medio século desde a chegada dos civilizados europeos, e se notaron diferencias entre ingleses , españois ou franceses.
Houbo imperio, houbo colonización, houbo conquista, houbo xenocidio, tamén houbo mestura, sincretismo, creación de novas culturas... Recoñecer o primeiro non invalida o segundo.
Negar os abusos do imperialismo "propio" é un erro histórico, xa non por unha mera cuestión de xustiza cas persoas que o padeceron, senón porque esa negación é o alicerce sobre o que se erguerán novos abusos.
Vou resumir a resposta porque isto estásenos indo das mans.
Ti afirmas que o Imperio dos Austrias, e despois dos Borbóns, tiveron nos seus dominios un comportamento máis aceptable moralmente que os demais imperios europeos, restas importancia a feitos contrastado por puro orgullo nacional, mal entendido na miña opinión.
Desde un punto de vista técnico España tivo un imperio colonial en América. Controlou territorios e poboacións inmensas baixo estruturas claramente coloniais: con vicerreis, explotación de recursos, control político e social, e unha relación de dependencia total da metrópole. As institucións, as leis, o fluxo económico e o trato ás poboacións indíxenas responden a unha lóxica colonial, iso pasou antes na Galiza, e tamén nas túas Canarias, por certo.
Desde o teu punto de vista que despreza os feitos, ou que resta importancia aos mesmos, para reforzar a túa identidade, pretendes contarnos a película de Pocahontas, e así reforzar a idea do “imperio integrador”, construído en base ao mestizaxe que tanto gusta a catedrática Ayuso, No último século na narrativa oficial española , especialmente durante o franquismo, defendeuse que os territorios americanos non eran colonias, senón provincias de ultramar. Os habitantes, dicíase, eran “súbditos do rei”, non meros colonizados, o mesmo que ti dis con case 100 anos de retraso. Este mantra trata de reforzar a superioridade moral dos españois fronte británicos e franceses, os españois somos máis pobres, pero a nosa civilización é superior porque matamos menos, somos mellores cristiáns, somos o pobo escollido por deus que permanecemos firmes esperando tempos mellores para volver dominar o mundo, nacionalcatolicismo de libro.
A mestura, a mestizaxe, como argumento provocou que algúns defendan que a invasión de América non foi só opresión, senón tamén integración, con universidades, catedrais, e unha nova identidade mestiza. O nacionalismo español deseñado nos seminarios afirma que non foi colonización, senón evanxelización, proporcionámoslle o ceo eterno a esas pobres almas descarriadas. Obviando a violencia, o saqueo e a subordinación que tamén existiron, ti participas activamente do branqueo deses abusos cando os reduces a anécdotas, cando foron a norma.
Para moitas persoas en España a día de hoxe, admitir que houbo un imperio colonial pode soar a asumir culpas ou alimentar críticas externas. Algúns reaccionan con negación ou con invencións, non por ignorancia necesariamente, senón como defensa identitaria e arma política, como se vos, os españois actuais, fósedes culpables dos pecados de xentes que viviron fai centos de anos, en todo caso sodes, e eu tamén o son, aínda que non me sinta español, beneficiarios da matanza e saqueo perpetrado en América, pero tamén prexudicados, non ao mesmo nivel que os pobos indíxenas e os centos de miles de negros importados, mais a realidade é que o imperialismo español trouxo subdesenvolvemento nas economías dos reinos ibéricos, forráronse os de sempre coma sempre, a maioría dos " españois" non obtiveron máis que desgrazas da conquista das Américas.
O imperio español tivo características distintas, hai quen di que non eran colonias, pura semántica, estaría ben preguntarlle sobre a terminoloxía a empregar aos millóns de indíxenas aniquilados en menos de medio século desde a chegada dos civilizados europeos, e se notaron diferencias entre ingleses , españois ou franceses.
Houbo imperio, houbo colonización, houbo conquista, houbo xenocidio, tamén houbo mestura, sincretismo, creación de novas culturas... Recoñecer o primeiro non invalida o segundo.
Negar os abusos do imperialismo "propio" é un erro histórico, xa non por unha mera cuestión de xustiza cas persoas que o padeceron, senón porque esa negación é o alicerce sobre o que se erguerán novos abusos.
Re: Sociedad
Coincido bastante. La gente lleve media vida debatiendo sobre las grandezas de la España imperial, sin sospechar que sus propios antepasados la sufrieron en su carnes.roped escribió: ↑Martes 19 de Mayo de 2026, 10:30
pero tamén prexudicados, non ao mesmo nivel que os pobos indíxenas e os centos de miles de negros importados, mais a realidade é que o imperialismo español trouxo subdesenvolvemento nas economías dos reinos ibéricos, forráronse os de sempre coma sempre, a maioría dos " españois" non obtiveron máis que desgrazas da conquista das Américas.
Este tema lo trató Schumpeter y hay pocos casos tan claros como España. La Corona de Castilla sufrió terribles impuestos para financiar guerras de esas que le gustan a Pérez Reverte. Además de ello tuvo que soportar inflaciones de caballo no solo por las bancarrotas, sino por la llegada masiva de plata americana.
Normal que llegáramos al siglo XIX como un país miserable. Andalucía, Extremadura, Galicia, las dos Castillas, no eran tan miserables en la Edad Media, en términos comparativos.
-
astigmata
- · Converso escarolista ·
- Mensajes: 7621
- Registrado: Domingo 09 de Septiembre de 2012, 16:55
Re: Sociedad
Es que en aquellos tiempos los territorios eran patrimonios privados, los recursos e drenaban según el interés de cada propietario.
Re: Sociedad
El tema es más bien el reparto de la propiedad y qué se hace con ella. En Galicia no creo que el problema fuera la propiedad sino otros temas políticos. Pero Andalucía sí. Andalucía es un caso clamoroso. Dicen que por la velocidad de la reconquista o por lo que fuera, la alta nobleza se quedó con enormes extensiones de territorio. Andalucía pasó de ser la vanguardia de la cultura y el desarrollo a ser un lugar miserable.
- the naked man
- · Maestro Forero ·
- Mensajes: 2374
- Registrado: Martes 09 de Marzo de 2010, 23:34
- Ubicación: Intentando no quedar dormido
Re: Sociedad
Hay una diferencia muy sustancial, y es que tú puedes irte a preguntar eso en Mexico o Perú a gente con rasgos indígenas, pero suerte encontrando en USA por ejemplo a nativos fuera de reservas donde viven en condiciones de mierda en muchos casos en pleno siglo XXI, como la gente que vive en la Nación Navajo y similares. Estuve allí hace unos meses y aquello asusta al miedo en algunas cosas, gente sin luz ni agua corriente en 2026 en un país occidental en un terreno con una climatología muy jodida...roped escribió: ↑Martes 19 de Mayo de 2026, 10:30O imperio español tivo características distintas, hai quen di que non eran colonias, pura semántica, estaría ben preguntarlle sobre a terminoloxía a empregar aos millóns de indíxenas aniquilados en menos de medio século desde a chegada dos civilizados europeos, e se notaron diferencias entre ingleses , españois ou franceses.
España (o lo que fuera en aquel momento, pero nos entendemos) fue un imperio? Si.
Fue un imperio colonial? No tengo claro ni que si ni que no, desde luego el sistema era distinto al, por ejemplo, inglés.
Hubo genocidio? No sé si llamarlo genocidio tampoco, hubo una conquista por parte del ejército del imperio en un número muy reducido frente a todos los pueblos indígenas que se sublevaron porque estaban hasta las pelotas de los que los tenían oprimidos en aquel momento. Que parece que aquello fue el desembarco de Normandía 2.0 y Mexico fue conquistada por apenas 3000 soldados europeos frente a los cientos de miles que tenían los que allí vivían. Lo que pasa es que a esos 2000 europeos se sumaron igual otros 200.000 o más nativos que estaban sometidos. Tenochtitlán si no me equivoco se tomó con menos de 1000 europeos...
La romantización de lo que había antes de la llegada de los europeos es algo acojonante, entiendo que alentada por motivos políticos en hispanoamérica, pero no estaban todos bailando el kumbayá en un círculo abrazados, estaban a ostias unos con otros, con esclavismo y sacrificios humanos incluidos. Algo similar a lo que pasa en lo que luego fue Hispania antes de que llegaran los romanos, donde también había movidas del estilo. Que cuando llegaron tampoco es que se cortaran mucho pero una cosa no quita la otra.
Lo que quiero decir es que cuál es la diferencia entre conquista y genocidio? Dónde está la frontera?
Y ahí, sea o no un genocidio, lo de los españoles/como quieras llamarlo en América se parece mucho más a lo que hicieron los romanos en el conjunto de Europa que a lo que hicieron los ingleses en América del Norte.
Re: Sociedad
the naked man escribió: ↑Martes 19 de Mayo de 2026, 20:33Hay una diferencia muy sustancial, y es que tú puedes irte a preguntar eso en Mexico o Perú a gente con rasgos indígenas, pero suerte encontrando en USA por ejemplo a nativos fuera de reservas donde viven en condiciones de mierda en muchos casos en pleno siglo XXI, como la gente que vive en la Nación Navajo y similares. Estuve allí hace unos meses y aquello asusta al miedo en algunas cosas, gente sin luz ni agua corriente en 2026 en un país occidental en un terreno con una climatología muy jodida...roped escribió: ↑Martes 19 de Mayo de 2026, 10:30O imperio español tivo características distintas, hai quen di que non eran colonias, pura semántica, estaría ben preguntarlle sobre a terminoloxía a empregar aos millóns de indíxenas aniquilados en menos de medio século desde a chegada dos civilizados europeos, e se notaron diferencias entre ingleses , españois ou franceses.
España (o lo que fuera en aquel momento, pero nos entendemos) fue un imperio? Si.
Fue un imperio colonial? No tengo claro ni que si ni que no, desde luego el sistema era distinto al, por ejemplo, inglés.
Hubo genocidio? No sé si llamarlo genocidio tampoco, hubo una conquista por parte del ejército del imperio en un número muy reducido frente a todos los pueblos indígenas que se sublevaron porque estaban hasta las pelotas de los que los tenían oprimidos en aquel momento. Que parece que aquello fue el desembarco de Normandía 2.0 y Mexico fue conquistada por apenas 3000 soldados europeos frente a los cientos de miles que tenían los que allí vivían. Lo que pasa es que a esos 2000 europeos se sumaron igual otros 200.000 o más nativos que estaban sometidos. Tenochtitlán si no me equivoco se tomó con menos de 1000 europeos...
La romantización de lo que había antes de la llegada de los europeos es algo acojonante, entiendo que alentada por motivos políticos en hispanoamérica, pero no estaban todos bailando el kumbayá en un círculo abrazados, estaban a ostias unos con otros, con esclavismo y sacrificios humanos incluidos. Algo similar a lo que pasa en lo que luego fue Hispania antes de que llegaran los romanos, donde también había movidas del estilo. Que cuando llegaron tampoco es que se cortaran mucho pero una cosa no quita la otra.
Lo que quiero decir es que cuál es la diferencia entre conquista y genocidio? Dónde está la frontera?
Y ahí, sea o no un genocidio, lo de los españoles/como quieras llamarlo en América se parece mucho más a lo que hicieron los romanos en el conjunto de Europa que a lo que hicieron los ingleses en América del Norte.
Podes percorrer a illa de Cuba, que non é pequena sen ver nin un so indíxena, o mesmo sucede en todas e cada unha das illas do Caribe.
Só en Tenochtitlan vivía tanta xente como nunha terceira parte dos territorios do actual USA, había moita máis peña, era imposible liquidalos a todos.
Houbo un xenocidio evidente no Caribe, no continente tamén desapareceron pobos enteiros, segue pasando aínda hoxe no Amazonas.
Que os pobos precolombinos fosen unhas bestas, non fai menos salvaxe o comportamento dos conquistadores.
Eu non busco marcar fronteira algunha, eu teño claro que todo imperialismo triunfante precisa de actitudes xenocidas, sodes vos os que precisades branquear o imperialismo.
A diferencia é que non hai herdeiros do Imperio Romano que xustifiquen o Medulio apelando as estradas e os anfiteatros, nin tampouco existen herdeiros dos artabros, nerios... que demanden cando menos unha desculpa, o conflito en América segue vivo convertido nun conflito de clase onde a étnia ten un papel fundamental, podes velo en directo, aí tes unha pila de indíxenas loitando contra un capataz galego, sobriño político de Beiras, ao servizo do donos do capital, esencialmente brancos.
https://www.youtube.com/watch?v=wnYBs4BmzTw
- the naked man
- · Maestro Forero ·
- Mensajes: 2374
- Registrado: Martes 09 de Marzo de 2010, 23:34
- Ubicación: Intentando no quedar dormido
Re: Sociedad
Pues qué quieres que te diga, de todos los cubanos con los que he tenido y tengo trato, ninguno tenía rasgos europeos precisamente. No sé si rasgos nativos de los que vivieran en Cuba de aquella, que no sé ni quienes eran, o de otros con los que repoblaron o lo que sea, pero desde luego rasgos europeos no tiene ni unoroped escribió: ↑Miércoles 20 de Mayo de 2026, 9:43Podes percorrer a illa de Cuba, que non é pequena sen ver nin un so indíxena, o mesmo sucede en todas e cada unha das illas do Caribe.
Só en Tenochtitlan vivía tanta xente como nunha terceira parte dos territorios do actual USA, había moita máis peña, era imposible liquidalos a todos.
Houbo un xenocidio evidente no Caribe, no continente tamén desapareceron pobos enteiros, segue pasando aínda hoxe no Amazonas.
Que os pobos precolombinos fosen unhas bestas, non fai menos salvaxe o comportamento dos conquistadores.
Eu non busco marcar fronteira algunha, eu teño claro que todo imperialismo triunfante precisa de actitudes xenocidas, sodes vos os que precisades branquear o imperialismo.
A diferencia é que non hai herdeiros do Imperio Romano que xustifiquen o Medulio apelando as estradas e os anfiteatros, nin tampouco existen herdeiros dos artabros, nerios... que demanden cando menos unha desculpa, o conflito en América segue vivo convertido nun conflito de clase onde a étnia ten un papel fundamental, podes velo en directo, aí tes unha pila de indíxenas loitando contra un capataz galego, sobriño político de Beiras, ao servizo do donos do capital, esencialmente brancos.
https://www.youtube.com/watch?v=wnYBs4BmzTw
El Medulio lo qué hay que justificar? Un asedio y un suicidio colectivo durante una guerra? No entiendo la relación de una cosa con la otar.
Re: Sociedad
A herdanza xenética dos cubanos e puertoriqueños é esencialmente europea, a compoñente indíxena é pequena, eses xenes proceden fundamentalmente da rama materna, sabes o que significa iso?, polo que sexa os homes indíxenas non follaban, sería que estaban palmados ou enchironados?, casualmente iso mesmo aconteceu na Gallaecia tralo Medulio, punto culminante das Guerras Cantabras, en realidade iso é común a todo imperialismo en maior ou menor media, a poboación masculina decae, as veces por completo.
Re: Sociedad
Gracias hombre, en unas semanas voy también a Galicia si todo va bien, a ver si estoy tiempo suficiente aunque sea para ver el inicio de la temporada y que nos cuadre.roped escribió: ↑Martes 19 de Mayo de 2026, 10:30Primeiro, e antes de nada, benvido.
Vou resumir a resposta porque isto estásenos indo das mans.
Ti afirmas que o Imperio dos Austrias, e despois dos Borbóns, tiveron nos seus dominios un comportamento máis aceptable moralmente que os demais imperios europeos, restas importancia a feitos contrastado por puro orgullo nacional, mal entendido na miña opinión.
Desde un punto de vista técnico España tivo un imperio colonial en América. Controlou territorios e poboacións inmensas baixo estruturas claramente coloniais: con vicerreis, explotación de recursos, control político e social, e unha relación de dependencia total da metrópole. As institucións, as leis, o fluxo económico e o trato ás poboacións indíxenas responden a unha lóxica colonial, iso pasou antes na Galiza, e tamén nas túas Canarias, por certo.
Desde o teu punto de vista que despreza os feitos, ou que resta importancia aos mesmos, para reforzar a túa identidade, pretendes contarnos a película de Pocahontas, e así reforzar a idea do “imperio integrador”, construído en base ao mestizaxe que tanto gusta a catedrática Ayuso, No último século na narrativa oficial española , especialmente durante o franquismo, defendeuse que os territorios americanos non eran colonias, senón provincias de ultramar. Os habitantes, dicíase, eran “súbditos do rei”, non meros colonizados, o mesmo que ti dis con case 100 anos de retraso. Este mantra trata de reforzar a superioridade moral dos españois fronte británicos e franceses, os españois somos máis pobres, pero a nosa civilización é superior porque matamos menos, somos mellores cristiáns, somos o pobo escollido por deus que permanecemos firmes esperando tempos mellores para volver dominar o mundo, nacionalcatolicismo de libro.
A mestura, a mestizaxe, como argumento provocou que algúns defendan que a invasión de América non foi só opresión, senón tamén integración, con universidades, catedrais, e unha nova identidade mestiza. O nacionalismo español deseñado nos seminarios afirma que non foi colonización, senón evanxelización, proporcionámoslle o ceo eterno a esas pobres almas descarriadas. Obviando a violencia, o saqueo e a subordinación que tamén existiron, ti participas activamente do branqueo deses abusos cando os reduces a anécdotas, cando foron a norma.
Para moitas persoas en España a día de hoxe, admitir que houbo un imperio colonial pode soar a asumir culpas ou alimentar críticas externas. Algúns reaccionan con negación ou con invencións, non por ignorancia necesariamente, senón como defensa identitaria e arma política, como se vos, os españois actuais, fósedes culpables dos pecados de xentes que viviron fai centos de anos, en todo caso sodes, e eu tamén o son, aínda que non me sinta español, beneficiarios da matanza e saqueo perpetrado en América, pero tamén prexudicados, non ao mesmo nivel que os pobos indíxenas e os centos de miles de negros importados, mais a realidade é que o imperialismo español trouxo subdesenvolvemento nas economías dos reinos ibéricos, forráronse os de sempre coma sempre, a maioría dos " españois" non obtiveron máis que desgrazas da conquista das Américas.
O imperio español tivo características distintas, hai quen di que non eran colonias, pura semántica, estaría ben preguntarlle sobre a terminoloxía a empregar aos millóns de indíxenas aniquilados en menos de medio século desde a chegada dos civilizados europeos, e se notaron diferencias entre ingleses , españois ou franceses.
Houbo imperio, houbo colonización, houbo conquista, houbo xenocidio, tamén houbo mestura, sincretismo, creación de novas culturas... Recoñecer o primeiro non invalida o segundo.
Negar os abusos do imperialismo "propio" é un erro histórico, xa non por unha mera cuestión de xustiza cas persoas que o padeceron, senón porque esa negación é o alicerce sobre o que se erguerán novos abusos.
A ver, antes siquiera de terminar de leer toda tu respuesta tengo que meter algunos matices y me ha salido un tocho para tratar de explicar un poco como entiendo estos debates, así que disculpas de antemano, si quieres dejarlo para luego salta este párrafo y ve al siguiente.
Spoiler:
Y lo siento, pero no creo que tenga mucho más que responder al resto de tu mensaje porque no aportas nada que sea un hecho que podamos discutir, lo único que hay que se pueda debatir es si los abusos fueron la excepción o la norma. Y quizá podamos discutir el tema del debate semántico. A mí no me parece menor, no estoy dispuesto a conceder el debate semántico porque no estoy dispuesto a dejar que se use el lenguaje para definir una realidad con la que no estoy de acuerdo, pero si a ti te parece algo baladí, no tengo problema en que discutamos bajo mis términos y las llamemos provincias. Desde luego no fueron provincias en democracia, o provincias independientes, sobre todo tras el cambio a la dinastía borbónica que al más puro estilo francés introdujo un esfuerzo centralizador que me parece que, en un imperio global, solo es compatible con una mayor tiranía, además de ser una estupidez al pretender controlar territorios al otro lado del océano desde una metrópoli central. Pero concluyo diciendo que creo que está legitimado nombrar de forma distinta a las provincias del imperio español con respecto a las del imperio inglés por una serie de hechos relevantes cuya existencia no es debatible ni está sujeta a discusión. Aún a riesgo de repetirme:
- Los indígenas tenían estatus legal de súbditos de la corona. No podían ser esclavizados y poseían derechos de propiedad sobre sus tierras. Esto no fue solo para las élites indígenas, se reconoció incluso la propiedad comunal de tierras. El imperio inglés nunca les dio tal consideración, les consideró extranjeros tras invadirles en guerras ilegales y procedieron a una limpieza étnica continua no como producto de actores individuales sino por sistema.
- El mestizaje, efectivamente, fue un elemento integrador entre ambas culturas. Una de las razones por las que tuvo lugar con relativa normalidad fue porque los peninsulares hicieron prácticamente todo lo que hicieron de la mano de sus alianzas con los indígenas del continente. La victoria sobre los aztecas o mexicas fue liderada por Cortés, pero producto de su alianza con tlaxcalas, totonacas y más de una decena de tribus rivales. Te he dado ejemplos del mestizaje, casos concretos que no has disputado sino con generalidades. Vuelvo a citar unos cuantos. Los descendientes de Moctezuma, que viven hasta nuestros días. Los hijos de Cortés con la malinche que gozaron de plenos derechos, el varón fue caballero de Santiago creo recordar (lo puse en un mensaje anterior), la hija se casó con un hidalgo español. En el imperio inglés nunca se mezclaron.
- Los dos puntos anteriores tuvieron varias consecuencias, como el ser parte activa y no pasiva de la creación de una nueva civilización, pero sobre todo una realidad objetiva que no es para nada baladí, y es que los indígenas vivieron en lugar de morir. En el imperio inglés murieron en lugar de vivir.
- La evangelización no fue cosa menor. Convertir a los indígenas al cristianismo es algo que a mí me da bastante igual, pero para los pueblos indígenas supuso abandonar los sacrificios humanos, algo que se daba en muchos de sus imperios más destacados como el azteca, en números extraordinarios. En España cargamos siempre con la losa de la supuesta barbarie de la Inquisición, que se acepta hoy en día que mató a entre 3000 y 5000 personas en 350 años. El imperio azteca se acepta que hacía un número de sacrificios humanos superior a ese cada año. La evangelización del continente puso fin a los sacrificios humanos y al canibalismo, entre otras cosas, y eso sí que es una señal indudable de progreso. La política de los ingleses fue más sencilla, si te enfrentas a los salvajes, mata a los salvajes y así no hay más salvajismo sin necesidad de evangelizar a nadie.
- Hubo un cierto nivel de respeto a las culturas de los pueblos indígenas ejemplificado en la creación de las gramáticas de los idiomas de los pueblos nativos, que fue un paso fundamental para su conservación. Los misioneros y conquistadores aprendieron los idiomas de las gentes del lugar en lugar de forzarles a aprender el suyo. Los ingleses no necesitaban aprender el idioma de nadie para hablar con los muertos.
- El supuesto expolio de oro y plata no llega a la producción de 3 años de extracción minera de hoy en día, pensar que tal cantidad tiene un impacto económico en el México independiente es absurdo. Algo que sí tiene un impacto es el salto tecnológico de la Edad de Piedra a la Edad Moderna que los pueblos indígenas vivieron con la llegada de los españoles, cosas que hoy parecen nimias como el arado permitió aumentar la producción agrícola de un modo brutal, y ese simple impacto ya es incalculable para el progreso y el bienestar de pueblos de esa era, no digamos ya el aprendizaje de técnicas de explotación minera que permitieron la obtención de recursos con los que luego pudieron comerciar y enrriquecerse en el intercambio con China, sin ir más lejos. En el imperio inglés los indígenas dieron un salto de la Edad de Piedra a la Edad de estar muertos.
Y hay mucho más que se puede citar. Nada de esto niega los abusos, yo mismo los he reconocido, varias veces ya, incluso añadiendo varios que yo y no tú he sacado de forma proactiva, como los del personaje de Nuño de Balboa o el genocidio de los taínos, y lo he hecho en prácticamente en cada uno de mis mensajes. Insistir en cada respuesta que escribes en que niego los abusos solo redunda en tu descrédito de cara a cualquiera que se haya molestado en leer nuestros intercambios. Lo que sí niega es que los imperios español e inglés fuesen ni tan siquiera parecidos respecto al trato dado a los indígenas y a la prosperidad o abusos que vivieron en uno y otro, aunque solo fuera porque unos vivieron mientras otros fueron exterminados, aunque la realidad es que hubo mucho más positivo que el simplemente sobrevivir.
Quizá un día podemos debatir en qué bandos lucharon mayoritariamente los indígenas durante las guerras de independiencia, si del lado realista o del secesionista. Creo que más relevante que la posición de algunos indigenistas de +200 años después de los hechos, sería la posición de los indígenas que vivieron durante los mismos y por quien decidieron luchar.
Puto tocho hasta con el spoiler, me cago en mi vida.
¿Quién está conectado?
Usuarios navegando por este Foro: No hay usuarios registrados visitando el Foro y 2 invitados