Sociedad

[Blankito]

Yo le tengo pavor a eso, tengo todas las ventanas con seguros, estos años hubo dos casos similares en Coruña. Hasta tengo ganas de llorar cada vez que escucho Tears in Heaven de Eric Clapton.

A mi me encantaba esa canción hasta que mi madre me contó la historia...
No podía estarse callada la señora...

[riazoj]

Para mí Eric Clapton es una especie de Dios, pero no tanto por ser guitarrista. Parece ser que después de lo de su hijo, mientras acudía a una de las reuniones tipo alcohólicos anónimos, había uno que había vuelto a beber. Le pregunto Eric Clapton, que porque había vuelto a beber y el otro le dijo algo así como que se llevaba mal con su mujer(no recuerdo ahora el motivo), entonces le contestó Eric Clapton. Perdí a mi hijo de 4 años, lo vi en la calzada, y sin embargo me juré que no volvería a beber aunque solo fuera para dar ejemplo a otros bebedores, si yo no tengo motivos para beber, nadie los tiene. Concluyó.
Yo no sé si esto es verdad o un invento(quiero pensar que fue tal cual como lo leí). Tampoco sé si el otro dejó de beber o si sirvió para algo lo que hizo, pero estas son las cosas por las que la vida vale la pena. Gracias Eric Clapton!.

Y cuanto me alegro de poder abrazar a mis hijos!.

[Adrao]

Bueno, en sistemas democráticos, o representativos, el que gobierna procede y es apoyado, de un modo u otro, por parte de sus ciudadanos, hay cierta corresponsabilidad.

Y este es uno de los motivos por los cuales no voto, porque si con mi voto le doy el poder a alguien soy responsable de ponerle ahí y ya sabemos que los políticos hacen lo que quieren una vez en el poder.

[roped]

"Haced política, porque si no la hacéis, alguien la hará por vosotros y probablemente contra vosotros" Antonio Machado.

Non sei se a anécdota de Clapton é certa, o que si é certo é que montou un centro de atención para persoas con dependencias as drogas, o cal denota que é boa persoa, pero as boas persoas tamén poden ser imbéciles, é o caso de Clapton. Supoño que o de deixar a escola sendo un cativo axudou bastante, xa cando estaba enganchado a heroína e o alcohol daba mostras do idiota que era apoiando a "National Front" e a súa idea dunha U.K. branca, ao mesmo tempo que homenaxeaba, cando non copiaba, a unha pila de negros que facían blues e reggae. Cando deixou as drogas achegouse a deus pero a cousa non mellorou, máis ben foi a peor, conspiranoico e negacionista é un tipo que colaborou fai pouco nun disco de Ozzy, ao mesmo tempo criticou ese mesmo disco porque segundo el invita a xente a non crer en Deus.

É parvo perdido, a min cáeme fatal, como músico paréceme sobrevalorado, gústanme os Yardbirds, e sobre todo Cream, pero a súa carreira en solitario paréceme un soberano coñazo con algunha boa canción solta, desde logo o que máis me gusta del é o solo que fixo en "While My Guitar Gently Weeps” dos Beatles, esa si que mola, pero son os putos Beatles claro.

[Reogalego13]

Eu a Clapton tiven a oportunidade de velo en directo (fai una pila de anos) e de sobrevalorado non ten nada. É a puta polla tocando. E unha das suas grandes adiccións foi a cocaína. Estivo moi, moi enganchado en duas etapas diferentes, a segunda despois da morte do neno. Hay un clip de cando o rock and roll cyrcus no cal sale tocando a guitarra nun tema con Lennon cantando, Keith Richards ao baixo e Mitchell Mitchell na batería no cal Clapton vai tan exageradamente posto de farlopa que vai tocando nas ourellas coa mandíbula...

Concretamente este:

https://youtu.be/JeFwaWFTGYU?si=fCmZ5F7o2rh-4hHa

[roped]

Internet está cheo de xente que lle da como un millón de voltas a nivel técnico, logo está o tema do que transmite a súa música, a min non me di gran cousa en solitario como xa dixen, é blues de toda a vida, sen máis. Coincido con Angus Young:

“Bueno, incluso en una mala noche, Chuck Berry es mucho mejor de lo que Clapton llegará a ser. Él simplemente junta riffs que tomó de otros, como B. B. King y demás blueseros veteranos, y los combina de forma un tanto desordenada. El único gran álbum que hizo fue Blues Breakers, que grabó con John Mayal, y quizás un par de buenas canciones que hizo con Cream. Más o menos se forjó su reputación gracias a eso. Para empezar, nunca entendí por qué tanto revuelo con Clapton”.

O guitarrista de hard rock con toques bluseros que máis me gusta é Rory Gallagher, ese si que foi Deus, aínda que non está moi recoñecido pese ao que dixo Hendrix del.

[riazoj]

"Haced política, porque si no la hacéis, alguien la hará por vosotros y probablemente contra vosotros" Antonio Machado.

Non sei se a anécdota de Clapton é certa, o que si é certo é que montou un centro de atención para persoas con dependencias as drogas, o cal denota que é boa persoa, pero as boas persoas tamén poden ser imbéciles, é o caso de Clapton. Supoño que o de deixar a escola sendo un cativo axudou bastante, xa cando estaba enganchado a heroína e o alcohol daba mostras do idiota que era apoiando a "National Front" e a súa idea dunha U.K. branca, ao mesmo tempo que homenaxeaba, cando non copiaba, a unha pila de negros que facían blues e reggae. Cando deixou as drogas achegouse a deus pero a cousa non mellorou, máis ben foi a peor, conspiranoico e negacionista é un tipo que colaborou fai pouco nun disco de Ozzy, ao mesmo tempo criticou ese mesmo disco porque segundo el invita a xente a non crer en Deus.

É parvo perdido, a min cáeme fatal, como músico paréceme sobrevalorado, gústanme os Yardbirds, e sobre todo Cream, pero a súa carreira en solitario paréceme un soberano coñazo con algunha boa canción solta, desde logo o que máis me gusta del é o solo que fixo en "While My Guitar Gently Weeps” dos Beatles, esa si que mola, pero son os putos Beatles claro.

Non entendo que ten que ver as suas crenzas cos seus actos. A mín paréceme un acto grandioso. Non me importa que toda a sus vidas sexa un compendio de idioteces. Nin sequera me importa que sexa boa ou mala persoa. E o acto en si. As veces unha persona comete un montón de erros toda a sua vida para acertar unha vez. E o acerto o que me flipa, non os erros. Moito mais vindo dunha persona tan degradada como estuvo Clapton, incluso antes ou durante a época dos Beatles. Perdona os erros de ortografía. O móvil corrixe automáticamente as palabras o castelan.

[roped]

Eu o que non entendo é que un acto bo sirva para ascender aos altares, mesmo a deificar, a unha persoa, redimíndoa de outros actos e actitudes bastante cuestionables moralmente. Os acertos definen a unha persoa, os erros tamén, sobre todo cando se fan a mantente.

Tampouco entendo que a empatía que debemos ter todos cunha persoa que sufriu unha enorme desgracia, se converta nunha especie de bula que lle permita dicir e facer o que lle pete sen medo as consecuencias.

Para ti Clapton pode ser deus, para min é so unha persoa cas súas cousas boas e malas, coma todos, no seu caso máis malas que boas, creo eu.

[the naked man]

Eu o que non entendo é que un acto bo sirva para ascender aos altares, mesmo a deificar, a unha persoa, redimíndoa de outros actos e actitudes bastante cuestionables moralmente. Os acertos definen a unha persoa, os erros tamén, sobre todo cando se fan a mantente.

Tampouco entendo que a empatía que debemos ter todos cunha persoa que sufriu unha enorme desgracia, se converta nunha especie de bula que lle permita dicir e facer o que lle pete sen medo as consecuencias.

Para ti Clapton pode ser deus, para min é so unha persoa cas súas cousas boas e malas, coma todos, no seu caso máis malas que boas, creo eu.

Porque una cosa es su trabajo y otra sus opiniones personales.

Miguel Ángel era un gilipollas integral.
Chomsky tiene unas ideas políticas un tanto peculiares, y eso no quita que sea posiblemente el último gran genio vivo a día de hoy.
Watson tenía también sus opiniones acerca de la raza y eso no quita ni un ápice a sus aportaciones a la ciencia.
Newton puede ser tranquilamente el mayor genio que haya visto la humanidad y por lo que se dice era bastante imbécil.
Einstein era un mujeriego.
Galileo en su momento era un hereje.
Wagner era abiertamente racista y antisemita.

No se puede condicionar las opiniones sobre el trabajo de las personas a su ideología política, haciendo eso pasan como lo de la "física judía" en la Alemania nazi en su momento.

[riazoj]

Eu o que non entendo é que un acto bo sirva para ascender aos altares, mesmo a deificar, a unha persoa, redimíndoa de outros actos e actitudes bastante cuestionables moralmente. Os acertos definen a unha persoa, os erros tamén, sobre todo cando se fan a mantente.

Tampouco entendo que a empatía que debemos ter todos cunha persoa que sufriu unha enorme desgracia, se converta nunha especie de bula que lle permita dicir e facer o que lle pete sen medo as consecuencias.

Para ti Clapton pode ser deus, para min é so unha persoa cas súas cousas boas e malas, coma todos, no seu caso máis malas que boas, creo eu.

Eu non valoro as personas pola perfección moral ou ideolóxica. As valoro por ser conscientes do que poden facer por outras persoas. Cando digo que Clapton para mí e un Deus o digo porque pareceme moito mais difícil facer o que el fixo, que facer panfletos políticos polas redes sobre as inxusticias dos Yankis polo mundo, entre otras cousas, poño ese exemplo porque entendo que ti pareces darlle moita importancia a iso.
E cando digo que e un Deus hai que ter en conta que estaba emocionado recordando iso. Xa sei que é un home con moitos defectos e nin tan sequera son fan da súa música. Nen sequera creo en Deus, son mais ben Taoísta

[Blankito]

Bueno... Nadie va hablar de los terians o como se diga?
Claro ejemplo de cuando la selección natural ya no funciona.
Que falta de ostias....

[Filotas]

A finales de los 99 principios de los 90 había un debate sobre quién era el mejor guitarrista, si Knoplerr o Clapton. Yo siempre fui de Knopfler porque me gusta cuando hace que la guitarra “hable”, que parece una chica hablando en un idioma que no conoces.

También me gustaba el hecho de que había aprendido a tocar solo la guitarra de oídas. Tengo entendido que hay gente con un don para visualizar la música y que son capaces de aprender a tocar solos un instrumento. Mira que yo lo intenté, que hasta me pague un profesor en su momento, pero nada… no tengo la coordinación psicomotriz necesaria. Lo mismo por eso empecé de jugador de campo más malo que un demonio y terminé haciendo algo decente en la portería.

Así que cuando leo que Clapton o cualquier otro es “pse…” pienso en mis intentos de aporrear la guitarra y digo para mis adentros que cuando alguien llega ahí, es porque algo bien se le tiene que dar.

[Dabicito]

Debate muy típico de los 80-90, cuando los músicos aún componían, tocaban y cantaban. En la guitarra heavy rock había gente que tocaba a toda hostia y en otros estilos había gente con expresividad especial, por ejemplo aquellos que venían del folk y tocaban con los dedos en vez de púa, como Knopfler y Oldfield. Gilmour también tenía su estilo.

Pero si vamos a hablar de "los mejores" para mí son, o eran, los flamencos, tocando flamenco y no fusión y esas mierdas.
La explicación es clara, en el.ambiente anglosajón había pasta para electrificar y apoyarse en otros instrumentos. En el ambiente flamenco no había un duro, solo tenían la voz, las palmas y un guitarrista. El guitarrista flamenco tenía que sacarle sonido a aquello.para hacerse escuchar; no había ni micro. Se dejaba las uñas largas y las endurecía con pegamento y papel higiénico, luego desarrollaba técnicas que estaban muy lejos del alcance de los anglosajones, pero eso ya es otro debate.

[Filotas]

A mi cualquiera que sea capaz de hacer una escala y sea capaz de componer ya me parece un animal.

Si me tengo que quedar con uno solo, yo creo que me quedaría con Steve Vai (otro que empezó con guitarra folk, dabicito), pero vaya, siendo injusto con un huevo de otros guitarristas.

Al que seguro quitaría de la lista sería a Edge de U2. Si yo era capaz de tocar canciones de U2 es que cualquiera puede.

[roped]

Eu o que non entendo é que un acto bo sirva para ascender aos altares, mesmo a deificar, a unha persoa, redimíndoa de outros actos e actitudes bastante cuestionables moralmente. Os acertos definen a unha persoa, os erros tamén, sobre todo cando se fan a mantente.

Tampouco entendo que a empatía que debemos ter todos cunha persoa que sufriu unha enorme desgracia, se converta nunha especie de bula que lle permita dicir e facer o que lle pete sen medo as consecuencias.

Para ti Clapton pode ser deus, para min é so unha persoa cas súas cousas boas e malas, coma todos, no seu caso máis malas que boas, creo eu.

Porque una cosa es su trabajo y otra sus opiniones personales.

Miguel Ángel era un gilipollas integral.
Chomsky tiene unas ideas políticas un tanto peculiares, y eso no quita que sea posiblemente el último gran genio vivo a día de hoy.
Watson tenía también sus opiniones acerca de la raza y eso no quita ni un ápice a sus aportaciones a la ciencia.
Newton puede ser tranquilamente el mayor genio que haya visto la humanidad y por lo que se dice era bastante imbécil.
Einstein era un mujeriego.
Galileo en su momento era un hereje.
Wagner era abiertamente racista y antisemita.

No se puede condicionar las opiniones sobre el trabajo de las personas a su ideología política, haciendo eso pasan como lo de la "física judía" en la Alemania nazi en su momento.

Se te fixas un pouco verás que eu en ningún momento xulguei o traballo de Clapton en función da súa ideoloxía e o seus actos. O que fixen foi enumerar algunhas das súas idea e actos para xustificar que eu non o poño nun pedestal como persoa, como guitarrista tampouco, pero non por ser un cuñado analfabeto, senón por ser un copión que fai unha música bastante aburrida, sobre todo se o comparas cos seus compis de banda J.Beck e J. Page.

Eu o que non entendo é que un acto bo sirva para ascender aos altares, mesmo a deificar, a unha persoa, redimíndoa de outros actos e actitudes bastante cuestionables moralmente. Os acertos definen a unha persoa, os erros tamén, sobre todo cando se fan a mantente.

Tampouco entendo que a empatía que debemos ter todos cunha persoa que sufriu unha enorme desgracia, se converta nunha especie de bula que lle permita dicir e facer o que lle pete sen medo as consecuencias.

Para ti Clapton pode ser deus, para min é so unha persoa cas súas cousas boas e malas, coma todos, no seu caso máis malas que boas, creo eu.

Eu non valoro as personas pola perfección moral ou ideolóxica. As valoro por ser conscientes do que poden facer por outras persoas. Cando digo que Clapton para mí e un Deus o digo porque pareceme moito mais difícil facer o que el fixo, que facer panfletos políticos polas redes sobre as inxusticias dos Yankis polo mundo, entre otras cousas, poño ese exemplo porque entendo que ti pareces darlle moita importancia a iso.
E cando digo que e un Deus hai que ter en conta que estaba emocionado recordando iso. Xa sei que é un home con moitos defectos e nin tan sequera son fan da súa música. Nen sequera creo en Deus, son mais ben Taoísta

Ti valoras os actos e ideas que che interesan dunha persoa, por exemplo impórtache pouco que Clapton créese, non sei se aínda o cre, que so as persoas brancas teñen dereito a vivir en U.K., para ti iso é irrelevante xa que presuntamente Clapton foi a unha reunión de alcoholicos anónimos, pois vale.