La coacción es una actitud violenta y activa que vulnera la libertad. La relación laboral entre "A" y "B" es libre y pacífica. Sí "B" no está contento se puede ir. La pobreza o la falta de alternativas de "B" no es responsabilidad de "A".Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 10:35Acabas de definir perfectamente la coacción. Si la alternativa a quedarse es el miedo a no tener nada, el trabajador no se queda por elección, se queda por supervivencia. Llamar 'elección' a una decisión tomada bajo el miedo a la pobreza es jugar con el lenguaje para no reconocer que el sistema, en muchos sectores, no ofrece libertad, sino un contrato de necesidad. Gracias por admitir que el miedo es el que gestiona el mercado laboral, ese es exactamente el punto.
Política
Re: Política
Re: Política
Con ese pensamento de desclasado o único que fas é xustificar a explotación laboral. Se un traballador deixa o Mercadona que alternativas ten?, ir a currar ao DIA ou o Alcampo onde lle pagan menos?, que se afaga ao choped?, formarse e coller un mellor choio?, pois si, pero alguén vai ter que traballar nos supermercados para que ti poidas comer, non facemos nada por eles?, merecen ser puteados?, que houbesen estudiado? como vai iso da solidariedade de clase desde a óptica da persoa moderada coma ti?.
Ti es libre para currar ou non no Mercadona, pero vas ter que comer si ou si, en iso non hai liberdade que valga, e teñen que comer os teus fillos, e darlle un teito, e uns zapatos... esa obriga, asociado ao feito de que existe máis demanda que oferta de traballo, implica que o patrón ten unha enorme vantaxe sobre o traballador para negociar o prezo do teu curro, non existe unha verdadeira liberdade, o traballador esta coaccionado pola fame, e o patrón seguindo a lóxica capitalista aproveitase para pagar o menos posible.
Se o conxunto de traballadores non somos solidarios entre nós, e presionamos xuntos para que exista unha regulación laboral imperaría a lei do máis forte, e o máis forte é o empresario porque este ten despensa na casa, a diferencia dos seus empregados, se hai uns dereitos laborais mínimos que Mercadona transgrede debese denunciar, non facelo é tender paseniñamente cara a escravitude, unha estupidez, sobre todo si es traballador.
Re: Política
Dabicito escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:03La coacción es una actitud violenta y activa que vulnera la libertad. La relación laboral entre "A" y "B" es libre y pacífica. Sí "B" no está contento se puede ir. La pobreza o la falta de alternativas de "B" no es responsabilidad de "A".Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 10:35Acabas de definir perfectamente la coacción. Si la alternativa a quedarse es el miedo a no tener nada, el trabajador no se queda por elección, se queda por supervivencia. Llamar 'elección' a una decisión tomada bajo el miedo a la pobreza es jugar con el lenguaje para no reconocer que el sistema, en muchos sectores, no ofrece libertad, sino un contrato de necesidad. Gracias por admitir que el miedo es el que gestiona el mercado laboral, ese es exactamente el punto.
Un perfecto resumo do pensamento liberal, B é pobre porque quere, e se non quere merece ser pobre, por vago ou idiota, en cambio A goza dunha boa vida grazas ao meritocrático esforzo de ter unha boa herdanza. Non hai máis preguntas señorías.
A relación entre A e B non é libre, e moito menos pacifica, ogallá nunca sexas un B e aprendas de que vai vida a base de hostias.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9506
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Política
Adrao, entiendo perfectamente tu postura, de hecho, yo estoy bastante más cerca de tu forma de ver las cosas que de la de otros. Yo no quiero hijos y mi proyecto vital es muy distinto, así que mi flexibilidad es mayor y no me siento 'atado' por esas mismas necesidades.
Pero el problema es que no podemos ignorar la realidad específica del sector de Mercadona y los supermercados. Aquí no estamos hablando de una elección libre en un mercado fluido; estamos hablando de un sector con una precariedad estructural y una tasa de paro que actúa como una losa.
Haz la cuenta: entre el SMI y los 400 euros por encima que paga Mercadona, hay una diferencia que para alguien con un proyecto de paternidad no es un capricho, es la frontera entre poder formar una familia o no poder permitírselo. Cuando un sueldo es la única vía para acceder a un proyecto vital básico, la 'elección' de irte desaparece.
Mercadona sabe perfectamente que existe ese miedo al paro y que el trabajador no tiene alternativas mejores en su entorno, y se aprovecha de ello para coaccionar y exigir una disponibilidad que en otros sectores sería inaceptable.
Yo no me siento encadenado porque mis necesidades son otras y en mi sector tengo una posicion de mucha más fuerza, pero me parece muy cínico negar que el sistema está diseñado para que, en este sector concreto, la 'libertad' sea una ilusión. Si la única forma de que una familia sea viable es dejarse la vida en un puesto de alta presión, el sistema está fallando, independientemente de que el trabajador haya firmado el contrato sabiendo lo que había.
@Dabicito, tu definición de coacción es la del mundo de los libros, no la del mundo del trabajo. Si para ti la única violencia posible es la física, es que no tienes ni idea de cómo se gestionan las personas en la vida real. Confundes 'libertad' con 'falta de alternativas' y llamas 'relación libre' a una que depende de que el trabajador no tenga otra opción para construir un proyecto vital. Esa es la diferencia entre ser un teórico y ser un cínico.
Re: Política
Se que lo que voy a decir no encaja con la sociedad actual pero creo que la gente ahora no sabe gestionar su dinero y se deja llevar por necesidad vanales que realmente no les hacen falta y por eso acaban esclavos de puestos de trabajo infumables.Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:20Yo no me siento encadenado porque mis necesidades son otras y en mi sector tengo una posicion de mucha más fuerza, pero me parece muy cínico negar que el sistema está diseñado para que, en este sector concreto, la 'libertad' sea una ilusión. Si la única forma de que una familia sea viable es dejarse la vida en un puesto de alta presión, el sistema está fallando, independientemente de que el trabajador haya firmado el contrato sabiendo lo que había.
Yo he crecido en una familia humilde pero con los principios muy claros, se gastaba en lo importante. Mi padre tenía dos trabajos y mi madre en algunos momentos también tuvo que trabajar limpiando casas. El dinero era para pagar comida, ropa, casa y educación.
De pequeño nunca he visto a mis padres irse a comer o cenar fuera, nunca fuimos de vacaciones pagando hoteles o apartamentos, siempre al pueblo (vi la playa a los 19 años en una escapada con mi novia), ropa del Pryca o similares cuando no heredada de primos, mirando las ofertas de cada supermercado, etc.
Pero nunca nos faltó un plato en la mesa y tanto mi hermano como yo tenemos estudios universitarios y sin duda hemos ascendido en la escala social.
¿Cuántas familias están dispuestas a eso hoy en día? Yo mismo creo que no sería capaz de hacer lo que hicieron mis padres.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9506
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Política
Coincido, yo tampoco sería capaz de vivir así. Y no es que lo crea, lo afirmo. Pero es que los tiempos han cambiado mucho.
Re: Política
En España hay 1.000.000 de empresas y tú insistes y exiges a la empresa que fulano o mengano estén toda la vida en ella y al precio y condiciones que tú dices que son dignas. Manda huevos. ¿Por qué no les das tú esas condiciones? Monta una empresa y a ver qué pasa. Pues igual hay miles de autónomos o pymes que no pueden llegar a esas "condiciones dignas" y "explotan" , de hecho es mucho más probable que la explotación esté ahí, más que una gran corporación que no dice ni pío cuando hay subida de SMI porque le beneficia para eliminar competencia. ¿Sabes que un trabajador le cuesta al empresario mínimo 2000 euros? Mercadona llega a esa cifra con la punta del rabo mientras que el tendero de la esquina igual no llega.Mercadona paga muy por encima del SMI y ahora dí que no.roped escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:12Dabicito escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:03La coacción es una actitud violenta y activa que vulnera la libertad. La relación laboral entre "A" y "B" es libre y pacífica. Sí "B" no está contento se puede ir. La pobreza o la falta de alternativas de "B" no es responsabilidad de "A".Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 10:35Acabas de definir perfectamente la coacción. Si la alternativa a quedarse es el miedo a no tener nada, el trabajador no se queda por elección, se queda por supervivencia. Llamar 'elección' a una decisión tomada bajo el miedo a la pobreza es jugar con el lenguaje para no reconocer que el sistema, en muchos sectores, no ofrece libertad, sino un contrato de necesidad. Gracias por admitir que el miedo es el que gestiona el mercado laboral, ese es exactamente el punto.
Un perfecto resumo do pensamento liberal, B é pobre porque quere, e se non quere merece ser pobre, por vago ou idiota, en cambio A goza dunha boa vida grazas ao meritocrático esforzo de ter unha boa herdanza. Non hai máis preguntas señorías.
A relación entre A e B non é libre, e moito menos pacifica, ogallá nunca sexas un B e aprendas de que vai vida a base de hostias.
Re: Política
Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:20Adrao, entiendo perfectamente tu postura, de hecho, yo estoy bastante más cerca de tu forma de ver las cosas que de la de otros. Yo no quiero hijos y mi proyecto vital es muy distinto, así que mi flexibilidad es mayor y no me siento 'atado' por esas mismas necesidades.
O teu proxecto vital é teu, e ninguén ten dereito a cuestionalo.
Dito isto, e sen ningunhas gañas de que mudes de opinión, nin de botarche absolutamente nada en cara, se todos os seres humanos tomasen esa decisión o sistema petaría, sen relevo xeracional vaise todo ao carallo, posiblemente é o que merecemos.
O individualismo, sumado ao Estado de medioestar, o crecemento económico propio do capitalismo e o sentido común empuxan a xente a non reproducirse, o cal é en si mesmo un ataque brutal ao sistema, aínda que en moitos casos se faga de xeito inconsciente. O sistema non é quen protexerse, o capitalista por definición é curtoplacista, ante unha adversidade busca o camiño máis doado e rápido sen romperase a cabeza, sen pensar se esa solución temporal será minimamente sostible no tempo, se un capitalista non pode vender patucos de bebe, vende findes en casas rurais para parellas sen fillos e pista. So os máis avispados entenden que o sistema non se pode protexer únicamente mediante a importación de xente do terceiro mundo, que aínda que cobran menos tamén consumen menos, por iso predican unha volta aos valores tradicionais vendéndoche , ademais de que encher o país de moronegros representa a caída de occidente, as tradwifes, dispostas a facerche platitos guais e empreñar as veces que faga falla, as salvadoras de occidente, a némese das feministas con pelos nos sobacos.
Sen querer darlle a razón aos neofachas, creo que as persoas que non tendes fillos tendes dous problemas, o crecemento económico e o Estado de medioestar tenden a desaparecer, a xente sen fillos exponse a pasar unha vellez moi chunga se non acada amasar o capital suficiente mentres é novo. Tamén é certo que os fillos tampouco son unha garantía plena, nin moito menos, dunha vellez medianamente feliz, pero suponse que na maioría dos casos botarán unha man aos país. Eu creo que en pouco tempo imos ter moitos vellos totalmente sos, sen que ninguén mire por eles, nin fillos, nin parentes, nin o Estado... xa pasa agora, pero a cousa irá a máis, e vai ser un problema social de carallo, tanto que a medio longo prazo as persoas volverán ter fillos por puro egoísmo persoal, máis brazos para traballar e un asistente na vellez, involucionamos cara o XIX.
Re: Política
¿Sabes dónde sí hay coacción? En un Estado con una sola empresa, esto es, el propio Estado.Reogalego13 escribió: ↑
@Dabicito, tu definición de coacción es la del mundo de los libros, no la del mundo del trabajo. Si para ti la única violencia posible es la física, es que no tienes ni idea de cómo se gestionan las personas en la vida real. Confundes 'libertad' con 'falta de alternativas' y llamas 'relación libre' a una que depende de que el trabajador no tenga otra opción para construir un proyecto vital. Esa es la diferencia entre ser un teórico y ser un cínico.
De hecho en la URSS, que no fue de los peores sistemas, te asignaban el puesto, el sueldo, la ciudad y hasta el territorio del cual no podías moverte. ¿Qué hacían si te negabas a esas condiciones únicas y obligatorias? A la puta Cárcel.
Eso es coacción y no Mercadona.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9506
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Política
Confundir la crítica a la precariedad laboral actual con la nostalgia por el régimen soviético no solo es una falacia de manual, sino que es intelectualmente perezoso.
Si tu única defensa para que una empresa pueda exprimir a sus empleados es decir 'pues menos mal que no es la URSS', es que has aceptado que el listón de la dignidad humana está tan bajo que cualquier cosa que no sea el Gulag te parece un éxito. No compares mi crítica a una gestión empresarial abusiva con un régimen totalitario; el hecho de que no te obliguen a ir a la cárcel no significa que las condiciones de vida y de trabajo no puedan ser objeto de crítica social.
Pero tranquilo, sigue con tus comparaciones históricas. Es mucho más cómodo debatir contra fantasmas de hace un siglo que reconocer que, hoy, el miedo al paro y la falta de opciones son el látigo invisible que permite que el sistema funcione exactamente como a ti te gusta.
Si tu única defensa para que una empresa pueda exprimir a sus empleados es decir 'pues menos mal que no es la URSS', es que has aceptado que el listón de la dignidad humana está tan bajo que cualquier cosa que no sea el Gulag te parece un éxito. No compares mi crítica a una gestión empresarial abusiva con un régimen totalitario; el hecho de que no te obliguen a ir a la cárcel no significa que las condiciones de vida y de trabajo no puedan ser objeto de crítica social.
Pero tranquilo, sigue con tus comparaciones históricas. Es mucho más cómodo debatir contra fantasmas de hace un siglo que reconocer que, hoy, el miedo al paro y la falta de opciones son el látigo invisible que permite que el sistema funcione exactamente como a ti te gusta.
Última edición por Reogalego13 el Viernes 10 de Julio de 2026, 14:32, editado 1 vez en total.
Re: Política
Dabicito escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 14:13En España hay 1.000.000 de empresas y tú insistes y exiges a la empresa que fulano o mengano estén toda la vida en ella y al precio y condiciones que tú dices que son dignas. Manda huevos. ¿Por qué no les das tú esas condiciones? Monta una empresa y a ver qué pasa. Pues igual hay miles de autónomos o pymes que no pueden llegar a esas "condiciones dignas" y "explotan" , de hecho es mucho más probable que la explotación esté ahí, más que una gran corporación que no dice ni pío cuando hay subida de SMI porque le beneficia para eliminar competencia. ¿Sabes que un trabajador le cuesta al empresario mínimo 2000 euros? Mercadona llega a esa cifra con la punta del rabo mientras que el tendero de la esquina igual no llega.Mercadona paga muy por encima del SMI y ahora dí que no.roped escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:12Dabicito escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:03La coacción es una actitud violenta y activa que vulnera la libertad. La relación laboral entre "A" y "B" es libre y pacífica. Sí "B" no está contento se puede ir. La pobreza o la falta de alternativas de "B" no es responsabilidad de "A".Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 10:35Acabas de definir perfectamente la coacción. Si la alternativa a quedarse es el miedo a no tener nada, el trabajador no se queda por elección, se queda por supervivencia. Llamar 'elección' a una decisión tomada bajo el miedo a la pobreza es jugar con el lenguaje para no reconocer que el sistema, en muchos sectores, no ofrece libertad, sino un contrato de necesidad. Gracias por admitir que el miedo es el que gestiona el mercado laboral, ese es exactamente el punto.
Un perfecto resumo do pensamento liberal, B é pobre porque quere, e se non quere merece ser pobre, por vago ou idiota, en cambio A goza dunha boa vida grazas ao meritocrático esforzo de ter unha boa herdanza. Non hai máis preguntas señorías.
A relación entre A e B non é libre, e moito menos pacifica, ogallá nunca sexas un B e aprendas de que vai vida a base de hostias.
Non te confundas, eu trato de adaptarme ao que hai, se por min fose non habería nin unha soa empresa 100% privada en España.
Se te fixas un pouco no que puxen verás que son plenamente consciente de que Mercadona paga máis do SMI, e tamén expuxen as razóns polo que creo paga mellor.
Pero o tema non é ese, aquí o tema é si Roig, o emperador de Hacendado, por pagar máis aos seus empregados debe ter unha patente de corso que lle permita conculcar os dereitos laborais deses mesmos empregados, si é lícito que a xente con pasta este por encima da lei, ti telo claro, eu tamén.
- Soliman
- · El Magnífico ·
- Mensajes: 415
- Registrado: Sábado 22 de Julio de 2017, 12:22
- Ubicación: Asediando Viena. La cosa va regular.
Re: Política
Moi dacordo va última reflexión... Coido que imos enfrentar en pouco tempo un cataclismo social e cultural de soidade. Moita, moitísima xente sen familia cercana vaise ver moi só o chegar a vello, e non sei ata que punto o Estado vai querer ou poder respostar a esta circunstancia.roped escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 14:20Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 11:20Adrao, entiendo perfectamente tu postura, de hecho, yo estoy bastante más cerca de tu forma de ver las cosas que de la de otros. Yo no quiero hijos y mi proyecto vital es muy distinto, así que mi flexibilidad es mayor y no me siento 'atado' por esas mismas necesidades.
O teu proxecto vital é teu, e ninguén ten dereito a cuestionalo.
Dito isto, e sen ningunhas gañas de que mudes de opinión, nin de botarche absolutamente nada en cara, se todos os seres humanos tomasen esa decisión o sistema petaría, sen relevo xeracional vaise todo ao carallo, posiblemente é o que merecemos.
O individualismo, sumado ao Estado de medioestar, o crecemento económico propio do capitalismo e o sentido común empuxan a xente a non reproducirse, o cal é en si mesmo un ataque brutal ao sistema, aínda que en moitos casos se faga de xeito inconsciente. O sistema non é quen protexerse, o capitalista por definición é curtoplacista, ante unha adversidade busca o camiño máis doado e rápido sen romperase a cabeza, sen pensar se esa solución temporal será minimamente sostible no tempo, se un capitalista non pode vender patucos de bebe, vende findes en casas rurais para parellas sen fillos e pista. So os máis avispados entenden que o sistema non se pode protexer únicamente mediante a importación de xente do terceiro mundo, que aínda que cobran menos tamén consumen menos, por iso predican unha volta aos valores tradicionais vendéndoche , ademais de que encher o país de moronegros representa a caída de occidente, as tradwifes, dispostas a facerche platitos guais e empreñar as veces que faga falla, as salvadoras de occidente, a némese das feministas con pelos nos sobacos.![]()
Sen querer darlle a razón aos neofachas, creo que as persoas que non tendes fillos tendes dous problemas, o crecemento económico e o Estado de medioestar tenden a desaparecer, a xente sen fillos exponse a pasar unha vellez moi chunga se non acada amasar o capital suficiente mentres é novo. Tamén é certo que os fillos tampouco son unha garantía plena, nin moito menos, dunha vellez medianamente feliz, pero suponse que na maioría dos casos botarán unha man aos país. Eu creo que en pouco tempo imos ter moitos vellos totalmente sos, sen que ninguén mire por eles, nin fillos, nin parentes, nin o Estado... xa pasa agora, pero a cousa irá a máis, e vai ser un problema social de carallo, tanto que a medio longo prazo as persoas volverán ter fillos por puro egoísmo persoal, máis brazos para traballar e un asistente na vellez, involucionamos cara o XIX.
Sobre todo se continúa o contexto de decrecemento económico e demográfico no que vivimos hoxe. Ata de agora a xente que chega a vella ten fillos maiormente, pero en dez ou quince anos xa non será a práctica maioría, non digamos en trinta anos.
Con pensións que tenden a diminuír, salvo que aforres cartos dabondo vas depender da familia para todo... Familia que igual non tés. Hoxe en día non hai (destinados) recursos suficientes para xente maior que precisa de axuda económica ou de asistencia. O estado traslada parte deste traballo as familias, claro. Pero se en 30 anos non ter familia cercana é habitual... Quen che vai alimentar, cuidar, vestir...
O de sempre, haberá quen teña cartos, venda a vivenda para pagar esas asistencia (a fondos ou grandes tenedores, case sempre)... Pero cada vez máis haberá xente que, por moi duro que poida soar... Atoparán morta na casa ao pasar os días. Ou enferma. ¿Vai o Estado poñer residencias para esta xente? Pois espero que sí, pero vendo como funciona o estado do benestar agora... Paréceme que se limitarán a cubrir x prazas e gardarán a meirande parte dos cartos para outras partidas.
E posible que iso derive nun shock cultural que termine ca xente tendo fillos outra vez cun ánimo egoísta. E mira que hoxe non é fácil.
Dito isto, esperemos que o futuro sexa mellor que o que meu pesimismo imaxina.
Re: Política
La precariedad laboral, ¿tiene Mercadona culpa de ello? Mercadona no impone las normativas de derecho laboral, SMI, impuestos, licencias y prohibiciones. Es una empresa que compite contra otros gigantes del sector, y que debe hacer cálculos de ganancias y pérdidas, intendencia de productos, conservación transporte y personal. Oferta un tipo de trabajo con un sueldo determinado. Muchísima gente en el paro estaría encantada de trabajar en Mercadona.Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 14:31Confundir la crítica a la precariedad laboral actual con la nostalgia por el régimen soviético no solo es una falacia de manual, sino que es intelectualmente perezoso.
Por cierto, soy cliente habitual y me parece un supermercado estupendo, con todo tipo de innovaciones y ensayos prueba-error constantes. Es una empresa ágil y bien preparada . Cuando en el COVID los funcionarios estábamos a velas vir en Mercadona ya tenían mamparas instaladas y geles protectores.
Luego otra variable que no tenéis en cuenta con la teoría del "trabajo digno". Las peores condiciones laborales no son trabajar más o una hora menos (o cobrar un poco más o un poco menos), sino tener un ambiente tóxico con malos compañeros.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9506
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Política
Es fascinante leerte porque, sin querer, acabas de admitir que tu modelo de 'libertad' es un castillo de naipes que se cae si el Estado no interviene.Dabicito escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 16:15La precariedad laboral, ¿tiene Mercadona culpa de ello? Mercadona no impone las normativas de derecho laboral, SMI, impuestos, licencias y prohibiciones. Es una empresa que compite contra otros gigantes del sector, y que debe hacer cálculos de ganancias y pérdidas, intendencia de productos, conservación transporte y personal. Oferta un tipo de trabajo con un sueldo determinado. Muchísima gente en el paro estaría encantada de trabajar en Mercadona.Reogalego13 escribió: ↑Viernes 10 de Julio de 2026, 14:31Confundir la crítica a la precariedad laboral actual con la nostalgia por el régimen soviético no solo es una falacia de manual, sino que es intelectualmente perezoso.
Por cierto, soy cliente habitual y me parece un supermercado estupendo, con todo tipo de innovaciones y ensayos prueba-error constantes. Es una empresa ágil y bien preparada . Cuando en el COVID los funcionarios estábamos a velas vir en Mercadona ya tenían mamparas instaladas y geles protectores.
Luego otra variable que no tenéis en cuenta con la teoría del "trabajo digno". Las peores condiciones laborales no son trabajar más o una hora menos (o cobrar un poco más o un poco menos), sino tener un ambiente tóxico con malos compañeros.
Dices que Mercadona 'no impone normativas' y que ellos solo 'ofertan un trabajo'. Pero olvidas lo más importante: la única razón por la que el trabajador de Mercadona no está en condiciones de esclavitud decimonónica es precisamente por la intervención estatal que tanto criticas (SMI, normativa laboral, licencias). Si Mercadona compite tan bien como dices es, en gran medida, porque juega dentro de un marco de mínimos que el Estado garantiza. Si el Estado no pusiera frenos, Mercadona no tendría ningún incentivo ético para pagar un céntimo por encima de lo que el mercado de la miseria le permita.
Te llamas anti-estatista, pero tu defensa de la empresa se basa en que 'cumplen la ley'. O sea, que la dignidad de tu trabajador ideal depende de que el Estado le ponga límites al empresario.
Y sobre tu comentario de que 'muchísima gente en el paro estaría encantada de trabajar en Mercadona': gracias por confirmarnos el problema. No hay mejor definición de coacción que esa. Si la gente está 'encantada' de aceptar las exigencias de Mercadona no es por amor a la empresa, sino porque la alternativa es el hambre o la precariedad total. Has admitido que el miedo al paro es el engrasante de la maquinaria de Mercadona.
Te felicito: has defendido a la empresa diciendo que son estupendos porque no hacen nada ilegal (gracias al Estado) y porque el hambre de los demás les permite contratar a gente desesperada (gracias a la falta de alternativas). Es una visión del mundo que, más que liberal, yo llamaría utilitarismo cínico. No es que no entiendas el problema de fondo; es que no te interesa entenderlo porque tu posición como funcionario te permite mirar el mercado laboral desde una barrera blindada.
¿Quién está conectado?
Usuarios navegando por este Foro: No hay usuarios registrados visitando el Foro y 31 invitados