Joder... Pues ponía el cuello de que era de Tarantino
Cine
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9542
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Cine
Tengo entendido que el guión es coescrito entre ambos. Tarantino pone la cara y Robert Rodriguez la dirección. Se hicieron muy colegas despues de El Mariachi de Rodriguez, peli que a Tarantino le flipó.
- Louie Louie
- · Maestro Forero ·
- Mensajes: 2349
- Registrado: Viernes 04 de Septiembre de 2020, 11:20
Re: Cine
Y Annie Hall @Marcos ?
Re: Cine
Pulp Fiction para min está entre as 10 mellores se empezamos a contar en 1990, e Fargo entre as 50.Marcos escribió: ↑Martes 20 de Octubre de 2026, 18:20Abro paraguas,ayer me volvi a revisitar Pulp Fiction.
Y que nadie se me ofenda,la pelicula mas sobrevalorada de los ultimos 40 años.No soy capaz de verle la gracia por ninguna parte.
Cierro paraguas.
A esta añadiria Fargo y casi que cualquiera de Woody Allen.
He llegado a la polemica conclusion que ni los Coen,ni Tarantino ni Woody me entran por ningun sitio.![]()
Match Point de W. Allen tamén a metería entre as 50 mellores, Midnight in Paris, La maldición del escorpión de jade, Poderosa Afrodita e Balas sobre Broadway se non están entre as 50 mellores, cerca lle andan.
Re: Cine
A mi Pulp Fiction es una de esas 8-10 películas que me parecen perfectas. No le quito ningún capítulo, la disfruto de principio a fin y la habré visto 20 veces. Muy de acuerdo con lo de Fargo y Woody Allen.Marcos escribió: ↑Martes 20 de Octubre de 2026, 18:20Abro paraguas,ayer me volvi a revisitar Pulp Fiction.
Y que nadie se me ofenda,la pelicula mas sobrevalorada de los ultimos 40 años.No soy capaz de verle la gracia por ninguna parte.
Cierro paraguas.
A esta añadiria Fargo y casi que cualquiera de Woody Allen.
He llegado a la polemica conclusion que ni los Coen,ni Tarantino ni Woody me entran por ningun sitio.![]()
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9542
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Cine
A min midnight in paris pareceme una soberana merda estúpida, tramposa e mal escrita. Hasta decir basta. Co resto non me meto, pero joder, fuches escoller xusto una peli que me parece un bodrio que flipas.roped escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 11:24Pulp Fiction para min está entre as 10 mellores se empezamos a contar en 1990, e Fargo entre as 50.Marcos escribió: ↑Martes 20 de Octubre de 2026, 18:20Abro paraguas,ayer me volvi a revisitar Pulp Fiction.
Y que nadie se me ofenda,la pelicula mas sobrevalorada de los ultimos 40 años.No soy capaz de verle la gracia por ninguna parte.
Cierro paraguas.
A esta añadiria Fargo y casi que cualquiera de Woody Allen.
He llegado a la polemica conclusion que ni los Coen,ni Tarantino ni Woody me entran por ningun sitio.![]()
Match Point de W. Allen tamén a metería entre as 50 mellores, Midnight in Paris, La maldición del escorpión de jade, Poderosa Afrodita e Balas sobre Broadway se non están entre as 50 mellores, cerca lle andan.
Convérte nun pelele de comedia romántica ao mismísimo creador da teoría do iceberg, o tío que destilaba a prosa ata deixar o óso, o que che escribía cunha economía de medios brutal onde o importante estaba somerxido e calado, e transfórmano nun cuñao intensito de barra de bar soltando discursos grandilocuentes sobre a morte e os collóns nunha terraza parisina. É unha traizión absoluta ao propio estilo literario e personalidad real de Hemingway! Era un tipo taciturno e obsesionado coa economía verbal, non un charlatán grandilocuente.
Midnight in Paris é o equivalente cinematográfico a unha cuñadez intelectual: o protagonista nostálxico que viaxa ao pasado para atoparse con Hemingway, Fitzgerald e Dalí nunha postal turística sobrevalorada, complaciente e cunha estrutura de chiste doado que se repite ata a extenuación. É Woody Allen autoparodiándose na súa versión máis turística, branda e pretenciosa. Debería chamarse "Midshit in Paris". Definiría moito mellor o que é. Woody Allen facendo cosplay intelectual para turistas con síndrome de Stendhal de sobremesa.
Falo sempre desde a miña opinión, non te me enfades eh?
Última edición por Reogalego13 el Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:26, editado 5 veces en total.
Re: Cine
Reogalego13 escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:04A min midnight in paris pareceme una soberana merda estúpida, tramposa e mal escrita. Hasta decir basta. Co resto non me meto, pero joder, fuches escoller xusto una peli que me parece un bodrio que flipas.roped escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 11:24Pulp Fiction para min está entre as 10 mellores se empezamos a contar en 1990, e Fargo entre as 50.Marcos escribió: ↑Martes 20 de Octubre de 2026, 18:20Abro paraguas,ayer me volvi a revisitar Pulp Fiction.
Y que nadie se me ofenda,la pelicula mas sobrevalorada de los ultimos 40 años.No soy capaz de verle la gracia por ninguna parte.
Cierro paraguas.
A esta añadiria Fargo y casi que cualquiera de Woody Allen.
He llegado a la polemica conclusion que ni los Coen,ni Tarantino ni Woody me entran por ningun sitio.![]()
Match Point de W. Allen tamén a metería entre as 50 mellores, Midnight in Paris, La maldición del escorpión de jade, Poderosa Afrodita e Balas sobre Broadway se non están entre as 50 mellores, cerca lle andan.
Convérte nun pelele de comedia romántica ao mismísimo creador da teoría do iceberg, o tío que destilaba a prosa ata deixar o óso, o que che escribía cunha economía de medios brutal onde o importante estaba somerxido e calado, e transfórmano nun cuñao intensito de barra de bar soltando discursos grandilocuentes sobre a morte e os collóns nunha terraza parisina. É unha traizión absoluta ao propio estilo literario de Hemingway!
Midnight in Paris é o equivalente cinematográfico a unha cuñadez intelectual: o protagonista nostálxico que viaxa ao pasado para atoparse con Hemingway, Fitzgerald e Dalí nunha postal turística sobrevalorada, complaciente e cunha estrutura de chiste doado que se repite ata a extenuación. É Woody Allen autoparodiándose na súa versión máis turística, branda e pretenciosa. Debería chamarse "Midshit in Paris". Definiría moito mellor o que é. Woody Allen facendo cosplay intelectual para turistas con síndrome de Stendhal de sobremesa.
Falo sempre desde a miña opinión, non te me enfades eh?
A min gustoume, pareceme orixinal e divertida. Vou máis aló na cuñadez, V de Vendeta paréceme bastante mellor peli que Pozos de Ambición que me parece un exercicio de onanismo interpretativo de Daniel Day-Lewis que raia no ridículo.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9542
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Cine
Allen sofre desa nostalgia turística de salón; é un xudeu neoyorquino obsesionado coa alta burguesía europea, o jazz clásico, as librarías de vello da Rive Gauche e a bohemia de postal. Como a el lle gustase ser o intelectual estadounidense de éxito bebendo xinebra no París de entreguerras codeándose coa Lost Generation, colle a historia e móntase o seu propio parque temático particular.roped escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:28Reogalego13 escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:04A min midnight in paris pareceme una soberana merda estúpida, tramposa e mal escrita. Hasta decir basta. Co resto non me meto, pero joder, fuches escoller xusto una peli que me parece un bodrio que flipas.roped escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 11:24Pulp Fiction para min está entre as 10 mellores se empezamos a contar en 1990, e Fargo entre as 50.Marcos escribió: ↑Martes 20 de Octubre de 2026, 18:20Abro paraguas,ayer me volvi a revisitar Pulp Fiction.
Y que nadie se me ofenda,la pelicula mas sobrevalorada de los ultimos 40 años.No soy capaz de verle la gracia por ninguna parte.
Cierro paraguas.
A esta añadiria Fargo y casi que cualquiera de Woody Allen.
He llegado a la polemica conclusion que ni los Coen,ni Tarantino ni Woody me entran por ningun sitio.![]()
Match Point de W. Allen tamén a metería entre as 50 mellores, Midnight in Paris, La maldición del escorpión de jade, Poderosa Afrodita e Balas sobre Broadway se non están entre as 50 mellores, cerca lle andan.
Convérte nun pelele de comedia romántica ao mismísimo creador da teoría do iceberg, o tío que destilaba a prosa ata deixar o óso, o que che escribía cunha economía de medios brutal onde o importante estaba somerxido e calado, e transfórmano nun cuñao intensito de barra de bar soltando discursos grandilocuentes sobre a morte e os collóns nunha terraza parisina. É unha traizión absoluta ao propio estilo literario de Hemingway!
Midnight in Paris é o equivalente cinematográfico a unha cuñadez intelectual: o protagonista nostálxico que viaxa ao pasado para atoparse con Hemingway, Fitzgerald e Dalí nunha postal turística sobrevalorada, complaciente e cunha estrutura de chiste doado que se repite ata a extenuación. É Woody Allen autoparodiándose na súa versión máis turística, branda e pretenciosa. Debería chamarse "Midshit in Paris". Definiría moito mellor o que é. Woody Allen facendo cosplay intelectual para turistas con síndrome de Stendhal de sobremesa.
Falo sempre desde a miña opinión, non te me enfades eh?
A min gustoume, pareceme orixinal e divertida. Vou máis aló na cuñadez, V de Vendeta paréceme bastante mellor peli que Pozos de Ambición que me parece un exercicio de onanismo interpretativo de Daniel Day-Lewis que raia no ridículo.![]()
Non busca a verdade histórica nin a psicoloxía real do personaxe; busca meterse el mesmo dentro da pantalla a través do seu trasunto (o protagonista insípido interpretado por Owen Wilson) para pasearse polos anos vinte franceses e que Hemingway, Fitzgerald e Picasso lle doren a pílula. É pura masturbación mental dun cinéfilo burgués namorado da súa propia e edulcorada mitoloxía. Cando un "subtexto" é tan groso que che pisa a cara, deixa de ser subtexto e pasa a ser un cartel luminoso de neón que di: «Mirade, que intelectual e que bohemio son nas miñas fantasías».
Sobre o que dis de V de Vendetta e Pozos de Ambición, nada que reprochar. Opinións son opinións. Coma a miña de Midshit in Paris.
Última edición por Reogalego13 el Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:52, editado 3 veces en total.
-
AntoninhoT
- · Forero Amateur ·
- Mensajes: 214
- Registrado: Jueves 23 de Julio de 2026, 12:27
Re: Cine
Pulp Fiction también me parece una obra maestra, poco más que decir.
Woody Allen… echo en falta Annie Hall, para mí su mejor obra. Match point me parece espectacular (lo de Scarlett en esa película no es normal), y si os gustó os recomiendo Delitos y faltas, también de Woody.
Woody Allen… echo en falta Annie Hall, para mí su mejor obra. Match point me parece espectacular (lo de Scarlett en esa película no es normal), y si os gustó os recomiendo Delitos y faltas, también de Woody.
Re: Cine
Todo o que dis é certo, pero acaso iso non merece ser filmado e contado coa gracia de Allen?.Reogalego13 escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:46
Allen sofre desa nostalgia turística de salón; é un xudeu neoyorquino obsesionado coa alta burguesía europea, o jazz clásico, as librarías de vello da Rive Gauche e a bohemia de postal. Como a el lle gustase ser o intelectual estadounidense de éxito bebendo xinebra no París de entreguerras codeándose coa Lost Generation, colle a historia e móntase o seu propio parque temático particular.
Non busca a verdade histórica nin a psicoloxía real do personaxe; busca meterse el mesmo dentro da pantalla a través do seu trasunto (o protagonista insípido interpretado por Owen Wilson) para pasearse polos anos vinte franceses e que Hemingway, Fitzgerald e Picasso lle doren a pílula. É pura masturbación mental dun cinéfilo burgués namorado da súa propia e edulcorada mitoloxía.
Sobre o que dis de V de Vendetta e Pozos de Ambición, nada que reprochar. Opinións son opinións. Coma a miña de Midshit in Paris.
Coido que Allen ten peores pecados, que o de ser un xudeu burgués de N.Y. que lle mola facer turismo polo París de entreguerras.
A lista que fixen é de 1990 para aquí, a miña favorita de W. Allen é "Sueños de un seductor" dos 70.AntoninhoT escribió: ↑Miércoles 21 de Octubre de 2026, 13:49Pulp Fiction también me parece una obra maestra, poco más que decir.
Woody Allen… echo en falta Annie Hall, para mí su mejor obra. Match point me parece espectacular (lo de Scarlett en esa película no es normal), y si os gustó os recomiendo Delitos y faltas, también de Woody.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9542
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Cine
Pareceme una defensa moi honesta da peli, @roped, nada que decir.
- Reogalego13
- · Soccum semper inaequale ·
- Mensajes: 9542
- Registrado: Martes 14 de Agosto de 2012, 12:08
Re: Cine
Sobre Tarantino, tengo una relación de amor-odio bastante clara. Me parece que tiene una capacidad peculiar para ser original sin ser original y sin ser un mojabragas, le reconozco con total sinceridad que sus películas me divierten. Dicho esto, Pulp Fiction me gusta, pero ni de coña la pongo en un top ni siquiera del propio director. Para mí hay cosas muy superiores: me gusta mucho más Kill Bill Volumen 2 (que tiene una dirección y una escenografía que son una auténtica sacada y de la que se habla muy poco) o Reservoir Dogs.
De Malditos Bastardos tengo que decir que tiene una IMPRESIONANTE escena inicial (de tragar saliva en la silla), pero el resto de la peli se me va bastante cuesta abajo, salvo el tramo de la taberna en el sótano y la muerte de Hitler, que por lo grotesco y lo esperpéntico vuelve a remontar. Django Unchained me parece más bien una parodia que un homenaje y eso me la jode, y Érase una vez en Hollywood me gustó, aunque tampoco la pongo demasiado arriba. Jackie Brown está bien, pero tampoco me cambia la vida, y con Death Proof me lo pasé como un enano... porque entiendo perfectamente el contexto de película que es (cualquier otro dirá que es una puta mierda y tendrá toda la razón, porque eso es justamente lo que pretende ser).
Pero más allá de gustos y filias personales, hay algo ante lo que hay que quitarse el sombrero sí o sí: Tarantino ha conseguido todo aquello que un cinéfilo sueña con conseguir en la vida. Ha llegado a convertirse en director de cine de primera línea basándose única y exclusivamente en su devoción enfermiza y en su pasión desmedida por el medio, sin escuelas de cine ni padrinos de estudio. Y solo por esa trayectoria, por ese triunfo absoluto del devorador de videoclubs reconvertido en maestro del celuloide, ya se ha ganado mi respeto.
De Malditos Bastardos tengo que decir que tiene una IMPRESIONANTE escena inicial (de tragar saliva en la silla), pero el resto de la peli se me va bastante cuesta abajo, salvo el tramo de la taberna en el sótano y la muerte de Hitler, que por lo grotesco y lo esperpéntico vuelve a remontar. Django Unchained me parece más bien una parodia que un homenaje y eso me la jode, y Érase una vez en Hollywood me gustó, aunque tampoco la pongo demasiado arriba. Jackie Brown está bien, pero tampoco me cambia la vida, y con Death Proof me lo pasé como un enano... porque entiendo perfectamente el contexto de película que es (cualquier otro dirá que es una puta mierda y tendrá toda la razón, porque eso es justamente lo que pretende ser).
Pero más allá de gustos y filias personales, hay algo ante lo que hay que quitarse el sombrero sí o sí: Tarantino ha conseguido todo aquello que un cinéfilo sueña con conseguir en la vida. Ha llegado a convertirse en director de cine de primera línea basándose única y exclusivamente en su devoción enfermiza y en su pasión desmedida por el medio, sin escuelas de cine ni padrinos de estudio. Y solo por esa trayectoria, por ese triunfo absoluto del devorador de videoclubs reconvertido en maestro del celuloide, ya se ha ganado mi respeto.
- Marcos
- · Maestro Forero ·
- Mensajes: 5054
- Registrado: Domingo 21 de Marzo de 2010, 14:07
- Ubicación: Por el Coruña
Re: Cine
A ver @Reogalego13 y todos los compis foreros decir que mi respeto a esos directores vaya por delante.Que a mi no me gusten o me parezcan sobrevaloradas no quiere decir nada, es una opinión personal pero jamás diria que son malos directores.Al contrario,ahi está su éxito.
Yo particularmente tengo un gusto personal o raro sobre el cine, os lo reconozco.Soy de todas las épocas y de varios estilos.Os puedo nombrar practicamente todas de Charles Chaplin(Luces de la ciudad o tiempos modernos me parecen peliculas que con mas de 90 años a mi me siguen llegando...), os puedo nombrar Casablanca como me puedo pasar a 2001, a Blade runner, Cadena Perpetua,cowboy de medianoche o En el nombre del padre, Sin perdón ,El hombre que mató a Liberty Valance o el Ladrón de bicicletas.
No tengo predilección por un estilo concreto.Gustarme me gustan muchas pelis.A mi me es imposible hacer una lista porque hoy hago un top-10 y dentro de un mes pues elijo otras o se me queda alguna en el tintero.
Lo se, soy asi de rarito pero es lo que hay xD
Pero en cuanto a Pulp fiction pues es de las pocas peliculas que suelen estar en top que nunca le he visto la gracia.Seré bicho raro seguramente.
Yo particularmente tengo un gusto personal o raro sobre el cine, os lo reconozco.Soy de todas las épocas y de varios estilos.Os puedo nombrar practicamente todas de Charles Chaplin(Luces de la ciudad o tiempos modernos me parecen peliculas que con mas de 90 años a mi me siguen llegando...), os puedo nombrar Casablanca como me puedo pasar a 2001, a Blade runner, Cadena Perpetua,cowboy de medianoche o En el nombre del padre, Sin perdón ,El hombre que mató a Liberty Valance o el Ladrón de bicicletas.
No tengo predilección por un estilo concreto.Gustarme me gustan muchas pelis.A mi me es imposible hacer una lista porque hoy hago un top-10 y dentro de un mes pues elijo otras o se me queda alguna en el tintero.
Lo se, soy asi de rarito pero es lo que hay xD
Pero en cuanto a Pulp fiction pues es de las pocas peliculas que suelen estar en top que nunca le he visto la gracia.Seré bicho raro seguramente.
¿Quién está conectado?
Usuarios navegando por este Foro: No hay usuarios registrados visitando el Foro y 20 invitados